Now comes the tough part in determining the Timeline for Kaveri River.From Chola Copperplates evidence of Thiruvalankadu and the genealogical table by the Purans,it becomes evident that Cauvery River was brought to earth by Chitradhanvan Chola, emulating his ancestor Bhagirath who brought Ganga River to Earth.This would place Cauvery River timeline and consequently date of Poompuhar to Treata Yug,which is atleast a 900,000 years ago( We are in Kaliyug now; Dwapar Yug preceded this lasting for 8,64,000 years).
However, dating of Ramayana places it around 5114 BC, that is about Seven thousand years ago.
The conundrum is because of Time being Cyclic and not Linear.
The origin of Kaveri river is associated with Sage Agastya and it was brought to earth by him.We find references to Agastya ,apart from references to him in Puran, Vedas,is mentioned in Vedas. He imparted Adhitya Hruday stotra to Sri Rama to shrug of his depression when Lakshmana was felled by Ravana’s Mohanastra. Agastya is reported to have come down south . This time frame is validated by Star Canopus, Agastya Nakshatra visibility in the southern hemisphere.And Ramayana lists over Thirty Rivers.
Our minds do not accept such vast scale of Time. Can we then ,place Cauvery River and Poompuhar date around 7000 years ago.
So as a compromise, we may assign the Date of Cauvery River to atleast 11000 ago?
Now, Indra Vizha celebrated in Poompuhar also supports this timeline because Uparichara Vasu was a Chola King who ruled Chedi Kingdom and was a friend of Indra. Indra is reported to have given him Bamboo Pole.
Uparichara Vasu was a king of Chedi belonging to the Puru Dynasty. He was known as the friend of Indra. During his reign, Chedi kingdom had a good economic system and contained much mineral wealth, which made a lot of merchants around the world, come to the Kingdom. It was abundant in animals and corn. There were many towns and cities in the kingdom. He possessed a very special chariot. He introduced a festival in his kingdom in the honour of Indra. The festival involved planting of a bamboo pole every year, in honour of Indra. The king will then pray for the expansion of his cities and kingdom. After erecting the pole, people decked it with golden cloth and scents and garlands and various ornaments.
Indra Vizha , Festival was celebrated with great pomp in Poompuhar. Failure to conduct it had resulted in a great Tsunami consuming Poompuhar, Tamil Sangam Classics, including Silappadikaram aver.
Hence ,it is safer to postulate the date of Poompuhar to about 11000 years ago.
Cholavarman’s son was Rajakesarivarman and Rajakesarin’s son was Parakesarin (vv. 30 and 31). These two names were used as titles alternately by the Chola kings in the order of their coronation (v. 32). Parakesarin’s son was Chitraratha; his son was Chitrasva and his son, Chitradhanvan (v. 33). It is stated that this last king Chitradhanvan brought into his dominions the river Kaverakanyaka, i.e., Kaveri, just as Bhagiratha brought into the earth Ganga, the river of the gods (v. 35).( Chitradhanvan was an ancestor of Sri.Rama and therefore Kaveri was in flow during Ramayana)
V. 36.) In that family was (born) Suraguru who was the hereditary abode of the maiden, the Lakshmi of victory. This king having conquered by his glory the god of Death in his own territory acquired the name Mrityujit.
(V. 37.) In his race was born king Chitrartha called Vyaghraketu from his banner-cloth bearing (the figure of) a tiger, who was a store of great heroism and who wore as an ornament on his head the flowers of the dhataki (Grislea Tomentosa).
(V. 38.) The Treta-age having come to a close, a son of this king known as Narendrapati became the ruler. The diadems of (subordinate) kings dropped down their gems ; (because their) fastenings had become loosened by the constant rolling at his footstool.
(V. 39.) From him was produced the head-jewel of the powerful Solar race, (king) Vasu, who was the cause of the destruction of the demons (and) who (known) by the significant surname of Uparichara moved in any direction he liked in a celestial car which was presented (to him) by the lord of gods (i.e., Indra).
The information we get from Purans and Ancient Tamil Sangam Literature and Copperplates evidence reaffirm the close proximity,nay the total identification of ancient Tamil Kings and Genealogy as listed out in Purans. References in Ramayana and Mahabharata also reaffirm.
One finds
Uparichara vasu was a king of the Puru lineage and his grandson was Veda Vyasa.
Pallavas From Turvasu Dushyant Puru Dynasty, Cholas Cousins
Muchukunda Chozha Ruled From North Western India with Mandhata
Sixteen Emperors of India Mahabharata List Chola Among Them
Chozhas Were In North , permanently Settled in South In Dwapara Yug?
You may find these details at this site.
According to the Genealogy by Purans and by Thiruvalankadu Copperplates,Satyavrat conquered the King of Varanasi and was also called Rudrjit.’in his family was born Satyavrata who conquered Kasiraja, the king of Varanasi (i.e., Benares) (v. 25)
Satyavrat came from the Chola lineage, one of his ancestors being Muchukunda Chola. In the same lineage was born Chola Emperor Sibi.
The prasasti of the Chola family conveyed by the Sanskrit portion of the grant (vv. 1 to 137) consists of 271 lines and is mostly Puranic. In verse 4 are introduced the sun and Manu, the latter of whom was produced from the Sun by concentration of mind. His son was Ikshvaku (v. 5) ; his son Vikukshi (v. 6) ; his son Puranjaya (v. 7) surnamed Kakutstha (v. 8) ; his son Kakshivat (v. 9) and his son Aryaman (v. 10). In this family was born Analapratapa (v. 11); in his family was born Vena; and his son born from the right arm was Prithu (vv. 12 and 13). In his familywas born Dhundhumara, so called on account of his having killed the demon Dhundhu (v. 14). In (his) family was born Yuvanasva (v. 15) ; his son was Mandhatri who ruled the earth as far as the Lokaloka mountain (v. 16) ; his son was muchukunda who, by killing the demon Kalayavana, pleased the god Mukunda, i.e., Vishnu (v. 17). In (his) family was born king Valabha who founded the city of Valabhi (v. 18) ; his son was Prithulaksha who set the mountain Mandara whirling in the ocean for securing nectar (v. 19) ; his son was Parthivachudamani (v. 20). In (his) family was born Dirghabahu (v. 21) and then came Chandrajit (v. 22); his son was Sankriti who became the emperior at the close of the Krita age (v. 23). In that family was born Panchapa (v. 24) ; in his family was born Satyavrata who conquered Kasiraja, the king of Varanasi (i.e., Benares) (v. 25) and acquired the title Rudrajit (v. 26) by conquering Rudra in battle. In that family was born Sibi; an ornament of his family was king Marutta who was an immediate predecessor of the Pandavas (vv. 27 and 28). . Thiruvalankadu Copperplates
In my earlier articles, I have traced the ancestry of Chozha Kings based on Thiruvalankadu Copperplates evidence and validated it by Brahmanda Puran and Mahabharat.These texts mention Chozhas prominently as having been linked to Suryavansh,Solar Dynasty.They are Muchukunda, Sibi ,Manuneedhi and Thodiththol Chola.Muchukunda Chozha is referred to in Tamil classics and Sthala Puran of temples in Tamil Nadu. He is associated with Sapthavidanga Sthalas in Tamilnadu. Sapthavidanga Sthalas.
Emerald Siva linga at Uttarakosamangai, Tamil Nadu
Sibi Chozha built the Pundarikaksha Temple at Thiruvellarai near Sri Rangam,Tamil Nadu.
Manu ,the first Human was from Dravida Desa and was an Emperor. His son Ikshvaku founded the Ikshvaku,Solar race,to which Sri Rama belongs. Manu had a daughter Ila .Through her came the Chandravansh, ,Lunar Dynasty.Puru,Kuru and Yadu dynasties have sprung from this dynasty.Chozhas trace their genealogy References to this are also found in Silappadikaram, Manimekalai and Sangam Literature Puranaanuru.
Uparichara vasu was a king of the Puru lineage and his grandson was Veda Vyasa.
After Vasu performed the austerities, gratified Indra had blessed him and given him a crystal chariot along with a bamboo pole to protect his subjects. Uparichara, after one year, planted the pole and worshipped it as Sakra. This became a tradition in Chedi and people used to erect pole and deck it with gold cloth, scents, garlands and various ornaments. Indra was gratified by this festival and blessed them.https://en.m.wikipedia.org/wiki/Uparichara_Vasu
Vaishampayana said, “There was a king, a ruler of the earth, always devoted to righteous conduct. His name was Uparichara and he loved hunting. That descendant of the Puru lineage was also named Vasu and, on Indra’s instructions, conquered the beautiful and handsome kingdom of Chedi. After some time, the king gave up the use of weapons and lived in a hermitage, practising austerities. One day, the thunder-wielding god came to him.
We see that before he conquered the kingdom of Chedi and made his capital at Suktimati, he was still a powerful ruler and a devotee and friend of Indra. Even referred to as the lord of Earth……..Here we see that Indra pleased with Uparichara’s austerities gives him one of his divine chariots(which will appear later in the answer). He also gives him a vaijayanti mala, which would make one immune to all weapons, and a bamboo stick as a symbol of maintaining the peace.
Later all the kings started this practice of worshipping bamboo stickes, who have the manifestation of Indra himself. It became a custom among the kings…..
He had five sons, who had great valour and infinite might. He was a universal emperor and instated his sons in many kingdoms. His famous maharatha son Brihadratha was instated in the kingdom of Magadha. Others were Pratyagraha and Kushamba, also known as Manivahana and Macchilla, and Yadu, powerful kings invincible in battle. O king! These were the sons of that rajarshi with unbounded powers. They established kingdoms and cities named after them. Thus, the five kings, sons of Vasu, established separate dynasties that were eternal. When he seated himself or travelled through the sky in the crystal chariot obtained through Indra’s grace, the apsaras and the gandharvas worshipped the great king. And he became famous as Uparichara.
Here, universal emperor mostly refers to the fact that he has already defeated all kings .
His wife Girika gave birth to 5 sons: Brihadratha of Magadha, Pratyagraha, Kushamba Manivahana, Macchilla and Yadu (Not to be confused with Yadu, the son of Yayati).
Each of them established kingdoms of their own and their dynasties remained for a long periods of time…….Here we can understand that Vasu was already the king of Chedi before his marriage. Infact his wife Girika is much smaller in age than him. This is probably when Vasu was a young and powerful king and had just become a king of kings.
The son of the river was appointed as the general of Vasu’s army. The daughter married Vasu and gave birth to five illustrious sons….
“When the bird was thus swiftly flying through the sky, another hawk saw him and thought that the hawk was carrying some meat and flew at him. The two birds fought with their beaks in the sky. When they were thus fighting, the semen fell into the waters of the river Yamuna. An apsara known by the name of Adrika lived in the water of the Yamuna as a fish, because she had been cursed by Brahma. In the form of a fish, Adrika speedily came to where Vasu’s semen fell from the hawk’s claw and swallowed it up immediately. O best of the Bharata lineage! Some time after this, the fish was caught by fishermen and she was in her tenth month. From the stomach of the fish there emerged twins in human form, a boy and a girl. They marvelled at this and went and told the king, ‘O king! These two have been born in human form inside a fish.’ Then King Uparichara accepted the male child and he later became the righteous and truthful king named Matsya. As soon as the children were born, the apsara was also immediately freed from her curse. The beautiful one had earlier been told by the illustrious god that she would be freed from her nonhuman form when she gave birth to two human children. Following these words, after giving birth to two children and after being killed by the fishermen, she left the form of a fish and assumed her own divine form. The beautiful apsara then went up to the sky, following the path of the siddhas, rishis and charanas. The girl, the daughter of the fish, smelt of fish. She was given by the king to the fishermen, saying that she would be their daughter. ‘“This girl was called Satyavati. She was possessed of great beauty and had every quality and character.
The Apsara Adrika gave birth to a set of twins, one male and one female after consuming Vasu’s semen. She was cursed to be a fish, and got liberated after the birth of twins.
The male child was named Matsya, and he was raised by Vasu himself to be a righteous and truthful king. He would later go on to establish the kingdom of Matsya, and is the ancestor of King Virata of Matsya.
The female child was named Satyavati or Matsyagandha. She was given to the king of fishermen or Dasa, who later adopted her as a daughter. She later obtained the names Yojanagandha and Gandhavati after her giving birth to Krishna Dwaipayana Vyasa through Rishi Parashara.
We know that Satyavati later marries King Shantanu…..
One of the Five epics of Tamil Manimekalai,A Jain work talks of Chola King being presented with a Chariot . And Silappadikaram another Tamil epic also mentions this.
உலகம் திரியா ஓங்கு உயர் விழுச் சீர்ப்
பலர் புகழ் மூதூர்ப் பண்பு மேம்படீஇய
ஓங்கு உயர் மலயத்து அருந் தவன் உரைப்ப
தூங்கு எயில் எறிந்த தொடித் தோள் செம்பியன்
விண்ணவர் தலைவனை வணங்கி முன் நின்று
மண்ணகத்து என்தன் வான் பதி தன்னுள்
மேலோர் விழைய விழாக் கோள் எடுத்த
நால் ஏழ் நாளினும் நன்கு இனிது உறைக என
அமரர் தலைவன் ஆங்கு அது நேர்ந்தது
கவராக் கேள்வியோர் கடவார் ஆகலின் 01-010 மெய்த் திறம் வழக்கு நன்பொருள் வீடு எனும்
கூற்றுக்கண் விளிக்கும் குருதி வேட்கை 01-030 முரசு கடிப்பு இகூஉம் முதுகுடிப் பிறந்தோன்
திரு விழை மூதூர் வாழ்க! என்று ஏத்தி
வானம் மும் மாரி பொழிக! மன்னவன்
கோள் நிலை திரியாக் கோலோன் ஆகுக! தீவகச் சாந்தி செய்தரு நல் நாள்
ஆயிரம்கண்ணோன் தன்னோடு ஆங்கு உள
நால் வேறு தேவரும் நலத்தகு சிறப்பில்
பால் வேறு தேவரும் இப் பதிப் படர்ந்து
மன்னன் கரிகால்வளவன் நீங்கிய நாள்
இந் நகர் போல்வதோர் இயல்பினது ஆகிப் 01-040 பொன்நகர் வறிதாப் போதுவர் என்பது
தொல் நிலை உணர்ந்தோர் துணிபொருள் ஆதலின்
தோரண வீதியும் தோம் அறு கோட்டியும்
பூரண கும்பமும் பொலம் பாலிகைகளும்
பாவை விளக்கும் பல உடன் பரப்புமின்
காய்க் குலைக் கமுகும் வாழையும் வஞ்சியும்
பூக் கொடி வல்லியும் கரும்பும் நடுமின்
பத்தி வேதிகைப் பசும் பொன் தூணத்து
முத்துத் தாமம் முறையொடு நாற்றுமின்
விழவு மலி மூதூர் வீதியும் மன்றமும் 01-050 பழ மணல் மாற்றுமின் புது மணல் பரப்புமின்
கதலிகைக் கொடியும் காழ் ஊன்று விலோதமும்
மதலை மாடமும் வாயிலும் சேர்த்துமின்
நுதல் விழி நாட்டத்து இறையோன் முதலா
பதி வாழ் சதுக்கத்துத் தெய்வம் ஈறு ஆக
வேறுவேறு சிறப்பின் வேறுவேறு செய்வினை….
முதலாவது விழாவறைந்த பாட்டு அஃதாவது: பூம்புகார் நகரத்து வாழ்கின்ற சமயக் கணக்கர் முதலிய பெரியோர் ஒருங்கு கூடி அந் நகரத்திலே வாண்டு தோறும் நிகழ்த்தப்பட்டு வருகின்ற இந்திர விழா என்னும் பெருவிழா எடுத்தற்குரிய சித்திரைத் திங்களின் முழுமதி நாள் அணுகி வருதலானே அவ் விழாவிற்குக் கால் கொள்ள வேண்டும் என்று முடிவு செய்து அதனை நகரமக்கட்கு அறிவிக்கும் படி வழக்கம் போல விழா முரசம் அறையும் முதுகுடிப் பிறந்த வள்ளுவனுக்கு அறிவிப்பு, அது கேட்ட வள்ளுவன்றாணும் வச்சிரக் கோட்டத்தில் வைக்கப்பட்டிருக்கின்ற மணங்கெழு முரசத்தைக் கச்சையானைப் பிடர்த்தலை ஏற்றித் தானும் ஏறியிருந்து அவ் விழா நிகழப் போவதனையும் அதற்குக் கால் கோள் செய்யும் நாளையும் விழாவின் பொருட்டு நகரத் தெருக்கள் தோறும் முரசறைந்த செய்தியைக் கூறும் பாட்டு என்றவாறு. இக் காதையினால் இற்றைக் கிர்கடாயிரம் ஆண்டுகட்கு முன்னர்த் தமிழகத்து மாந்தர் விழா நிகழ்த்தும் முறையும், அவர் ஒப்பற்ற நாகரிகமும் இனிது விளங்கும். உலகம் திரியா ஓங்கு உயர் விழுச் சீர்ப் பலர் புகழ் மூதூர்ப் பண்பு மேம்படீஇய ஓங்கு உயர் மலயத்து அருந் தவன் உரைப்ப தூங்கு எயில் எறிந்த தொடித் தோள் செம்பியன் விண்ணவர் தலைவனை வணங்கி முன் நின்று மண்ணகத்து என்தன் வான் பதி தன்னுள் மேலோர் விழைய விழாக் கோள் எடுத்த நால் ஏழ் நாளினும் நன்கு இனிது உறைக என அமரர் தலைவன் ஆங்கு அது நேர்ந்தது கவராக் கேள்வியோர் கடவார் ஆகலின் 01-010 மெய்த் திறம் வழக்கு நன்பொருள் வீடு எனும் இத் திறம் தம் தம் இயல்பினின் காட்டும் சமயக் கணக்கரும் தம் துறை போகிய அமயக் கணக்கரும் அகலார் ஆகி கரந்து உரு எய்திய கடவுளாளரும் பரந்து ஒருங்கு ஈண்டிய பாடை மாக்களும் ஐம் பெருங்குழுவும் எண் பேர் ஆயமும் வந்து ஒருங்கு குழீஇ வான்பதி தன்னுள் கொடித் தேர்த் தானைக் கொற்றவன் துயரம் விடுத்த பூதம் விழாக்கோள் மறப்பின் 01-020 மடித்த செவ் வாய் வல் எயிறு இலங்க இடிக் குரல் முழக்கத்து இடும்பை செய்திடும் தொடுத்த பாசத்து தொல் பதி நரகரைப் புடைத்து உணும் பூதமும் பொருந்தாதாயிடும் மா இரு ஞாலத்து அரசு தலையீண்டும் ஆயிரம்கண்ணோன் விழாக் கால்கொள்க என வச்சிரக் கோட்டத்து மணம் கெழு முரசம் கச்சை யானைப் பிடர்த்தலை ஏற்றி ஏற்று உரி போர்த்த இடி உறு முழக்கின் கூற்றுக்கண் விளிக்கும் குருதி வேட்கை 01-030 முரசு கடிப்பு இகூஉம் முதுகுடிப் பிறந்தோன் திரு விழை மூதூர் வாழ்க! என்று ஏத்தி வானம் மும் மாரி பொழிக! மன்னவன் கோள் நிலை திரியாக் கோலோன் ஆகுக! தீவகச் சாந்தி செய்தரு நல் நாள் ஆயிரம்கண்ணோன் தன்னோடு ஆங்கு உள நால் வேறு தேவரும் நலத்தகு சிறப்பில் பால் வேறு தேவரும் இப் பதிப் படர்ந்து மன்னன் கரிகால்வளவன் நீங்கிய நாள் இந் நகர் போல்வதோர் இயல்பினது ஆகிப் 01-040 பொன்நகர் வறிதாப் போதுவர் என்பது தொல் நிலை உணர்ந்தோர் துணிபொருள் ஆதலின் தோரண வீதியும் தோம் அறு கோட்டியும் பூரண கும்பமும் பொலம் பாலிகைகளும் பாவை விளக்கும் பல உடன் பரப்புமின் காய்க் குலைக் கமுகும் வாழையும் வஞ்சியும் பூக் கொடி வல்லியும் கரும்பும் நடுமின் பத்தி வேதிகைப் பசும் பொன் தூணத்து முத்துத் தாமம் முறையொடு நாற்றுமின் விழவு மலி மூதூர் வீதியும் மன்றமும் 01-050 பழ மணல் மாற்றுமின் புது மணல் பரப்புமின் கதலிகைக் கொடியும் காழ் ஊன்று விலோதமும் மதலை மாடமும் வாயிலும் சேர்த்துமின் நுதல் விழி நாட்டத்து இறையோன் முதலா பதி வாழ் சதுக்கத்துத் தெய்வம் ஈறு ஆக வேறுவேறு சிறப்பின் வேறுவேறு செய்வினை ஆறு அறி மரபின் அறிந்தோர் செய்யுமின் தண் மணல் பந்தரும் தாழ்தரு பொதியிலும் புண்ணிய நல்லுரை அறிவீர்! பொருந்துமின் ஒட்டிய சமயத்து உறு பொருள் வாதிகள் 01-060 பட்டி மண்டபத்து பாங்கு அறிந்து ஏறுமின் பற்றாமாக்கள் தம்முடன் ஆயினும் செற்றமும் கலாமும் செய்யாது அகலுமின் வெண் மணல் குன்றமும் விரி பூஞ் சோலையும் தண் மணல் துருத்தியும் தாழ் பூந் துறைகளும் தேவரும் மக்களும் ஒத்து உடன் திரிதரும் நால் ஏழ் நாளினும் நன்கு அறிந்தீர் என ஒளிறு வாள் மறவரும் தேரும் மாவும் களிறும் சூழ்தர கண் முரசு இயம்பி பசியும் பிணியும் பகையும் நீங்கி வசியும் வளனும் சுரக்க! என வாழ்த்தி அணி விழா அறைந்தனன் அகநகர் மருங்கு என் 01-072 இந்திர விழாவின் வரலாறு 1-10: https://m.dinamalar.com/temple_detail.php?id=6851
மணிமேகலை விழாவறைந்த கதை (1-5 பாடல்) உலகம் திரியா ஓங்கு உயர் விழுச் சீர்ப் பலர் புகழ் மூதூர்ப் பண்பு மேம்படீஇய ஓங்கு உயர் மலயத்து அருந் தவன் உரைப்ப தூங்கு எயில் எறிந்த தொடித் தோள் செம்பியன் விண்ணவர் தலைவனை வணங்கி முன் நின்று பொருள் – சான்றோர் சென்ற நெறிநின்றொழுகுதலில் ஒரு பொழுதும் பிறழா தொழுகுதல் காரணமாகப் பெரிதும் உயர்ந்துள்ள தனது மாபெரும் சிறப்பினைப் பிறநாட்டிலுள்ள சான்றோர் பலரும் புகழாநிற்றற் கிடமான பழைய ஊராகிய புகார் நகரத்தின் தெய்வத் தன்மை காலந்தோறும் மேம்பட்டு வளர்தற் பொருட்டாக; வானுற உயர்ந்து புகழானும் உயர்ந்த பொதிய மலையின்கண் இறைவன் ஏவலாலே எழுந்தருளியிருக்கும் செய்தற்கரிய தவங்களைச் செய்துயர்ந்த அகத்தியமுனிவன் பணிப்ப: வானத்திலே இயங்குகின்ற மதில்களை அழித்த வீர வலைய மணிந்த சோழ மன்னன் ஒருவன்; தனக்கு நன்றிக் கடன்பட்டுள்ள அமரர்கோமனை வணங்கி அவன் முன்னிலையிலேயே நின்று..இந்த பாடலில் “”தூங்கு எயில் எறிந்த” என்று வருகிறது. இந்த தூங்கு எயில் என்பதன் பொருள் “தொங்கும் நகரம் அல்லது அரண் ஆகும்..
History of ancient India is very interesting and it would need patience and perseverance to go through the volumes upon volumes left by our ancestors in the form of Puran, Ithihasa and Sthala Puran. Added to this are the texts in Regional languages of India,like Tamil, Telugu, Bengali.Then there are temple Epigraphs.Despite all this, people say India did not historical records!
Though many dynasties had been in India,two dynasties,Surya, Solar and Chandra,Lunar Dynasties are the ones from which all others have sprung .This includes Ancient Tamil Kings Chola,Andhra Kings.
The Chola Emperor mentioned as one of the sixteen, Shodasa,is Sibi also called as Usunira Vasu.
Screen shot of the Book Ancient Historical Traditions by Pargiter.
First Emperors were also from India. Mahabharat gives a list of sixteen( Shodasa) Chakravarthins.
‘When the Rajasuya Yagya was conducted by Yudhishthira, rishi Vaishampayana described to him a list of 16 Samrats who had lived before the Mahabharata era. The list occurs in Mbh (12.29) and is called Shodasha Rajika or a list of 16 kings.
Marutta Avikshita ( Suryavanshi and Vaishali kingdom)
Suhotra Atithina ( Chandravanshi, Puru (Bharatvansh) and Kurujangala kingdom)
Brihadratha Anga ( Chandravanshi and Anga kingdom)
Shivi Aushinara ( Chandravanshi, Anu and Shivi kingdom)
Bharata Daushyanti ( Chandravanshi, Puru and Kurujangala kingdom)
Ram Dasharathi ( Suryavanshi and Ayodhya or Kosala kingdom)
Bhagiratha Dileepa (Suryavanshi and Ayodhya or Kosala kingdom)
Dileepa Khatvanga ( Suryavanshi and Ayodhya or Kosala kingdom)
Mandhata Yauvanashva ( Suryavanshi and Ayodhya or Kosala kingdom)
Yayati Nahusha ( Chandravanshi and ruled Puru+Anu+Yadava+Turvasu+Druhyu kingdom)
Ambarisha Nabhagi ( Suryavanshi and Ayodhya or Kosala kingdom)
Shashabindu Chaitrarathi ( Chandravanshi, Yadava and Yadava kingdom)
Rantideva Sankruti ( Chandravanshi and Charmanvati (Chambal) kingdom)
Prithu Vainya ( Older than the formation of Suryavansha and Chandravansha)
While tracing the genealogy of Ikshvaku and chola kings in my efforts to find out the King, who was gifted with a Flying chariot,Vimana by Indra (.His son was Narendrapati who became king at the end of the Treta ageI came across interesting information. His son was king Vasu entitled Uparichara on account of his having received a celestial car from Indra by which he moved about in all directions).This King was Thodiththol Chembian, a Chola King. This has been explained in detail in Manimekalai and Silappadikaram belonging to Sangam Literature,among other literature of the same period.The King is reported to have aided Indra and as a boon the Chola King was given a staff and flying chariot. The King is mentioned as Uparichara in Sanskrit in Mahabharat in Puru Genealogy.He founded the Chedi Kingdom. In Tamil texts mentioned above, this King celebrated a festival lasting for Twenty eight days in Poompuhar, the port of Cholas,which is now in Tamilnadu. This was called Indra Vizha.The Indra Vizha, Festival was also celebrated by Incas. Interesting to find that Chedis celebrate’The festival involved planting of a bamboo pole every year, in honour of Indra. The king will then pray for the expansion of his cities and kingdom. After erecting the pole, people decked it with golden cloth and scents and garlands and various ornaments. From Chedi, he ruled a large territory, placing his sons as governors of various provinces. Ref. Chedi Kingdom
And more. This Thodiththol Chola, Uparichara was the father Vyasa ,Great grandfather of Pandavas and Kauravas. ‘
The girl was named Matsyagandha which means “the one who smells of fish”; due to her upbringing, she retained this characteristic for a time. She was Satyavati, who later married Shantanu and who was the mother of Sage Veda Vyasa, and thus the great-grandmother of the Pandavas and Kauravas. The boy was named Matsya because he was born out of a fish; he founded the Matsya Kingdom. His descendant was Virata who founded the kingdom’s capital Viratanagara.
Vasu and Girika had five sons: Brihadratha (Maharatha), father of Jarasandha, the prince of Magadha Kingdom; Pratyagraha, the prince of the Chedi Kingdom, whose descendant was Shishupala; Kusamva (Manivahana); Mavella; and Yadu.
It was King Chitradhanvan, of Ikshvaku) Chola Dynasty. Chitradhanvan’ s great grandson was the last King in Treta Yuga.’His son was Narendrapati who became king at the end of the Treta age. His son was king Vasu entitled Uparichara on account of his having received a celestial car from Indra by which he moved about in all directions (v. 39).
Uparichara Vasu was the son of King Krtaka and a descendant of Kuru(2) of the Puru Dynasty. He lived in Dvapara Yuga. He was a contemporary of the Kuru king Shantanu. He was devoted to Truth and Virtue. His name derives from “upari”, meaning “upwards”, and “chara”, meaning “going”, i.e. “the one who goes upwards always”.[1]This meaning arises from his flying chariot………
He is described in the Mahabharata, (1:63) and (12:338). One day, he decided to give up rulership of his kingdom and decided to do penance to please Lord Indra. He made severe penance. and Indra and devas appeared before him, promising him eternal friendship and great bliss in heaven, also giving him a garland which was made of Lotuses of Kalpaka Vrksha. This was given in a mark of friendship between Indra and Vasu. By the blessings of Indra, Vasu conquered the Chedi Kingdom, then he returned to his kingdom. There was a river named Suktimati (Ken) which flowed in his capital; hence the capital was named Suktimati.
After Vasu performed the austerities, gratified Indra had blessed him and given him a crystal chariot along with a bamboo pole to protect his subjects. Uparichara, after one year, planted the pole and worshipped it as Sakra. This became a tradition in Chedi and people used to erect pole and deck it with gold cloth, scents, garlands and various ornaments. Indra was gratified by this festival and blessed them.
The neighbouring mountain, Kolahala was once maddened by lust and attacked this river, blocking her path. The river sought the protection of Uparichara Vasu, who split the mountain with a kick, allowing the river to pass through. By the union of the mountain and the river, a boy and a girl were born. The boy was made Commander-in-Chief of Vasu’s army; the girl, Girika, was married to Vasu. At the due time, Girika bathed preparatory to conceiving a child, and told her husband that the time was right. However, when Vasu and Girika were out in the palace gardens, The Pitrs (ancestors) of Vasu appeared before him and commanded him to slay the running deer. He could not disobey their words, and set out for a hunt to slay the deer. [2]……Full of thoughts of Girika as he travelled the beautiful forest, the king’s seed, which he was anxious not to waste, was caught by him on a leaf. Having consecrated the seed with mantras, he called on a passing hawk, asking it to carry the seed to Girika as it was her time to conceive. On its way, the hawk was interrupted by another, who mistook the leaf for a piece of meat. In their fighting, the seed fell into the river Yamuna, where lived a beautiful Apsara named Adrika, who was at the time in the form of a fish, having been cursed by Brahma. Adrika swallowed the seed; nine months later, some fishermen of Vasu’s kingdom caught the fish, and took from her belly two human children, a boy and a girl. Adrika, having been told by Brahma that, on giving birth to two human children in her fish form, she would be released from her curse, resumed the form of an Apsara and ascended to the celestial realm. The fishermen took the children to Vasu; the king chose the boy to be raised in his household, and gave the girl to a fisherman named Dasaraj. [2]
The girl was named Matsyagandha which means “the one who smells of fish”; due to her upbringing, she retained this characteristic for a time. She was Satyavati, who later married Shantanu and who was the mother of Sage Veda Vyasa, and thus the great-grandmother of the Pandavas and Kauravas. The boy was named Matsya because he was born out of a fish; he founded the Matsya Kingdom. His descendant was Virata who founded the kingdom’s capital Viratanagara.
Vasu and Girika had five sons: Brihadratha (Maharatha), father of Jarasandha, the prince of Magadha Kingdom; Pratyagraha, the prince of the Chedi Kingdom, whose descendant was Shishupala; Kusamva (Manivahana); Mavella; and Yadu. https://en.m.wikipedia.org/wiki/Uparichara_Vasu
விழாவறை காதை உரை இந்திர விழாவின் வரலாறு 1-10: உலகம்……….ஆகலில் (இதன் பொருள்) உலகம் திரியா ஓங்கு உயிர் விழுச்சீர் பலர் புகழ் மூதூர் பண்பு மேம்படீஇய – சான்றோர் சென்ற நெறிநின்றொழுகுதலில் ஒரு பொழுதும் பிறழா தொழுகுதல் காரணமாகப் பெரிதும் உயர்ந்துள்ள தனது மாபெரும் சிறப்பினைப் பிறநாட்டிலுள்ள சான்றோர் பலரும் புகழாநிற்றற் கிடமான பழைய ஊராகிய புகார் நகரத்தின் தெய்வத் தன்மை காலந்தோறும் மேம்பட்டு வளர்தற் பொருட்டாக; ஓங்கு உயர் மலயத்து அருந்தவன் உரைப்ப – வானுற உயர்ந்து புகழானும் உயர்ந்த பொதிய மலையின்கண் இறைவன் ஏவலாலே எழுந்தருளியிருக்கும் செய்தற்கரிய தவங்களைச் செய்துயர்ந்த அகத்தியமுனிவன் பணிப்ப: தூங்கு எயில் எறிந்த தொடித்தோள் செம்பியன் – வானத்திலே இயங்குகின்ற மதில்களை அழித்த வீர வலைய மணிந்த சோழ மன்னன் ஒருவன்; விண்ணவர்தலைவனை வணங்கி முன்னின்று – தனக்கு நன்றிக் கடன்பட்டுள்ள அமரர்கோமனை வணங்கி அவன் முன்னிலையிலேயே நின்று; மண்ணகத்து என்றன் வான்பதி தன்னுள் – நிலவுலகத்திலமைந்த என்னுடைய தலை நகரத்தினுள்; மேலோர் விழைய விழாக்கோள் எடுத்த நால் ஏழ் நாளினும் நன்கு இனிது உறைக என – விண்ணவரும் கரந்துரு வெய்தி வந்து கரண்டற்கு விரும்புதற்குக் காரணமான பெரிய தொரு திருவிழாவை நினைக்கு யாங்கள் எடுத்தலை மேற்கொண்ட இருபத்தெட்டு நாளினும் நீ அந்நகரத்தே அவ்விழாவினை ஏற்றுக் கொண்டு உறுதியாக அங்கேயே இனிதாக வீற்றிருந்தருளல் வேண்டும் இது யான் நின்பால் பெற விரும்பும் வரம் என்று வேண்டா நிற்ப; அமரர் தலைவன் ஆங்கு அது நேர்ந்தது.தேவர் கோமனும் மறாஅது அவ்வாறே தந்த வரத்திற்கு; கவராக் கேள்வியோர் – ஐயுறாமைக்குக் காரணமான மெய்ந்நூற் கேள்வியினையுடைய சான்றோர்; கடவார் ஆதலின் – மாறுபட்டொழுகாராதலின் என்க. (விளக்கம்) உலகம் என்றது சான்றோருடைய ஒழுக்கத்தை,ஓங்குயர் விழுச்சீர், என்று ஒருபொருட்பன்மொழி பலவற்றை அடைபுணர்த்தோதினர். புகார் நகரத்துப் புகழ் சாலவும் உயர்ந்த புகழ்; தனக்குத் தானே நிகரான புகழ் என்றுணர்த்தற்கு. அப் புகழ் அத்தகையதாதலை புறவிற்காகத் துலாம் புக்கதும் ஆன்கன்றிற்கு மகனை ஆழியின் மடித்ததும் தூங்கெயில் எறிந்து அமரரைப் புரந்ததும் ஆகிய இன்னோரன்ன அந்நாட்டு மன்னர் செயற்கரிய செயல்களாலறிக. நாகநீள் நகரொடும் போகநீள் புகழ்மன்னும் புகார் என இளங்கோவடிகளாரும் (மங்கல) பாராட்டுதலறிக. பலர் அயல் நாட்டுச் சான்றோர் பலரும் என்க என்னை புகழத்தகுந்தவர் அவரேயாகலான். பண்பு – தெய்வப்பண்பு. அருந்தவன் – அகத்தியன். அகத்தியன் சோழனுடைய மூதூர் மேம்படுதற் பொருட்டுச் செம்பியன்பால் நீ இவ்வரத்தைக் கேள் என்றுரைத்தமையாலே செம்பியன் இந்திரன்பால் நீ விழாக்கோள் எடுத்த நாலேழ் நாளினும் என் பதியில் நன்கினிதுறைதல் வேண்டும் என வரங் கேட்டான்; அவனும் செய்ந்நன்றிக் கடன்பட்டிருத்தலான் அவ் வரத்தை மறாது நேர்ந்தனன் என்றவாறு. வானத்தே இயங்கு மதிலினுள் இருந்து அரக்கர் வானவர் ஊரெல்லாம் புகுந்து அவர்க்குக் கேடு விளைத்தனர். அம் மதிலை ஒரு சோழன் அழித்து அமரரைப் பாதுகாத்தனன். இவ்வாற்றல் நன்றிக் கடன்பட்ட இந்திரன் நீ விரும்பும் வரங்கேள் என்ன அச்சோழன் அகத்தியர் அறிவுறுத்தபடி வரம்கேட்டனன். அவனும் நேர்ந்தனன் என்க. இவ் வீரச் செயல்பற்றி அச்சோழமன்னன் தூங்கெயில் எறிந்த தொடித்தோள் செம்பியன் எனப்பட்டான்.
குறிப்பு:தென்னமேரிக்க இன்கா நாகரிக மக்களும் இவ்விழாவைப்போன்றே இண்டிர்யாமி என்னும் விழாவை கொண்டாடினர்[1]
↑ “the summer of rainy season come… Cuzco was now gay with arriving indians, for it was the sesaon of sun festival, the INTIRYAMI celebrating the time when, as the indians believed, the sun god came and live with them” – VictorW.Von Hagen, “HIGHWAY OF THE SUN”
You must be logged in to post a comment.