மகாபாரதப் போரில் துர்வாசு யயாதியின் மகன் கிரேக்கர்கள் யவனர்கள்

கிரேக்கர்களுக்கும் சனாதன தர்மத்திற்கும் இடையிலான தொடர்பு இந்து மதம் நீண்ட காலத்திற்குப் பின்னோக்கிச் செல்கிறது.

வேத இலக்கியங்கள், புராணங்கள், தமிழ்ச் சங்க இலக்கியங்கள், தமிழ் இதிகாசங்கள் ஆகியவை கிரேக்கர்கள், அவர்களின் செல்வங்கள், வீரம் ஆகியவற்றைப் பற்றிப் பேசுகின்றன.

கிரேக்கர்கள் வேதகால இந்துக்களிடையே வாழ்ந்தனர் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

கர்ணனின் ஆலோசனையின் பேரில் கிரேக்கர்கள் துரியோதனனுடன் சேர்ந்து குரிக்ஷேத்திரப் போரில் பங்கேற்றனர்.

கிரேக்கர்கள் யோனர்கள், யவனர்கள் என்று அழைக்கப்பட்டனர்.

யவனர்கள், கிரேக்கர்கள் மிலேச்சர்கள் என்று கருதப்பட்ட மக்களில் ஒரு பகுதியாக இருந்தனர், அதாவது வேத தர்மத்திலிருந்து வழிதவறி வந்தவர்கள் என்று பொருள்.


அவர்கள் இந்து மதத்தின் வழியில் சாதி அமைப்பைக் கொண்டிருந்தனர்.

அவர்களில் பலர் சத்திரியர்களாகவும் வைசியர்களாகவும் கருதப்பட்டனர்.

யவனர்கள் காந்தாரத்திற்கு அப்பாற்பட்டவர்கள் என்று விவரிக்கப்பட்டனர். இதிகாசத்தில் யவனத்திற்கு மேற்கே பரம யோன என்று குறிப்பிடப்பட்ட மற்றொரு நாடும் இருந்தது. இது கிரேக்கத்தின் அயோனியாவாக இருக்கலாம், எப்படியோ இந்திய அயோனியர்கள் அல்லது யவனர்களுடன் தொடர்புடையது. யவன என்ற பெயர் அயோனியா என்ற பெயரின் சமஸ்கிருத வடிவமாக இருக்கலாம். யவனர்கள், சாகர்கள், பஹ்லவர்கள், ஹூணர்கள் ஆகியோர் சில சமயங்களில் மிலேச்சர்கள் என்று விவரிக்கப்பட்டனர். சில நேரங்களில் அவர்களுடன் மெட்ராஸ்,(mathras) காம்போஜர்கள், கேகேயர்கள், சிந்துக்கள், காந்தாரங்களும் சேர்க்கப்பட்டனர். குரு-பாஞ்சால இராச்சியங்களில் நிலவிய வேதப் பண்பாட்டுடன் அவர்களின் கலாச்சார வேறுபாடுகளைக் குறிக்க இந்த பெயர் பயன்படுத்தப்பட்டது.

தென்னிந்தியத் துறைமுகங்களில், நிச்சயமற்ற காலத்தைச் சேர்ந்த ஆரம்பகாலத் தமிழ்க் கவிதைகள் யவனர்களின் குடியேற்றத்தைப் பற்றிப் பேசுகின்றன.” (1) அதே ஆசிரியர் (2) யவனர்கள் ரோமானிய வர்த்தகர்கள் என்ற அனுமானத்தைப் பின்பற்றவில்லை, இருப்பினும் கி.மு முதல் இரண்டாம் நூற்றாண்டு வரை கி.பி மூன்றாம் நான்காம் நூற்றாண்டு வரை, சரியாகவோ அல்லது தவறாகவோ “யவனன் என்ற சொல் ஒரு அயோனிய கிரேக்கரைக் குறிக்கிறது” என்று அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். (3) பக்கங்கள் 83-5 இல் வெளிநாட்டினர் “யவனம்” என்று அழைக்கப்பட்ட ஆரம்பகால இந்திய இலக்கியங்களைப் பற்றி அவர் குறிப்பிடுகிறார், மேலும் ஒரு அசோகன் கல்வெட்டை சுட்டிக்காட்டுகிறார், அங்கு ஒரு எல்லை-மக்களுக்கு இந்த அடைமொழி வழங்கப்படுகிறது. மத்திய மற்றும் மேற்கு இந்தியாவில், யவனன் “பெளத்த சங்கத்திற்கு நன்கொடை அளிப்பவர்களாக முக்கிய பங்கு வகிக்கிறார்” என்று அவர் கூறுகிறார். (4)

(1) எச்.பி.ரே, மாற்றத்தின் காற்று, தில்லி, 1994:49, 84; (2) பக். 52; (3) பக். 54; (4) பக். 84

இவ்வாறாக வேதகாலச் சமூகம் அவர்களுடைய அசாதாரணமான திறமைகளை ஒப்புக்கொண்டது, ஆனால் அவர்களை விலக்கப்பட்டவர்களாக வைத்திருந்தது. யயாதி மன்னனின் சபிக்கப்பட்ட மகன்களில் ஒருவரான துர்வாசுவின் வழித்தோன்றல்களாக யவனர்களை காவியத்தில் உள்ள ஒரு பதிவு சித்தரிக்கிறது. ஐந்தாவது மகன் புருவின் வம்சம் மட்டுமே யயாதியின் அரியணையின் வாரிசுகளாகக் கருதப்பட்டது, ஏனெனில் அவர் மற்ற நான்கு மகன்களையும் சபித்து, அவர்களுக்கு அரசாட்சியை மறுத்தார். பௌரவர்கள் யயாதியின் மூல சாம்ராஜ்ஜியத்தை மரபுரிமையாகப் பெற்று, பின்னர் குரு மற்றும் பாஞ்சால இராச்சியங்களை உருவாக்கிய கங்கைச் சமவெளியில் தங்கியிருந்தனர். அவர்கள் சரியான வேதப் பண்பாட்டைப் பின்பற்றுபவர்கள்.

யவனர் என்பது மகாராஜா யயாதியின் மகன்களில் ஒருவரின் பெயராகும், அவர் துருக்கி என்று அழைக்கப்படும் உலகின் ஒரு பகுதியை ஆட்சி செய்ய வழங்கப்பட்டது. எனவே, மகாராஜா யவனரின் வழித்தோன்றல்கள் என்பதால் துருக்கியர்கள் யவனர்களாக உள்ளனர். எனவே யவனர்கள் சத்திரியர்களாக இருந்தனர், பின்னர் பிராமணப் பண்பாட்டைக் கைவிட்டதன் மூலம் அவர்கள் ம்லேச்ச யவனர்களானார்கள். யவனர்களைப் பற்றிய விளக்கங்கள் மகாபாரதத்தில் உள்ளன (ஆதி பர்வம் 85.34). துர்வாசு என்ற மற்றொரு இளவரசன் யவனர் என்றும் அழைக்கப்பட்டான். அவனுடைய நாடு பாண்டவர்களில் ஒருவரான சகாதேவனால் கைப்பற்றப்பட்டது. கர்ணனின் அழுத்தத்தால் குருக்ஷேத்திரப் போரில் மேற்கு யவனன் துரியோதனனுடன் சேர்ந்து கொண்டான். இந்த யவனர்களும் கலியுகத்தில் இந்தியாவின் மீது படையெடுப்பார்கள் என்றும் முன்னறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. (ஸ்ரீமத் பாகவதம் 2.4.18 [1])
இது பின்னர் கிமு 326 இல் உண்மை என்று நிரூபிக்கப்பட்டது.

இது பின்னர் கிமு 326 இல் உண்மை என்று நிரூபிக்கப்பட்டது.

வடக்கிலும் மேற்கிலும் உள்ள கோத்திரங்களில் மிலேச்சாக்கள், க்ருர்கள், யவனர்கள், சீனர்கள், கம்வோஜர்கள், தாருணர்கள், மற்றும் பல மிலேச்சா பழங்குடியினர் உள்ளனர்; சுக்ரித்வகர்கள், குலாத்தர்கள், ஹூணர்கள், பராசிகர்கள்; ரமணர்களும், தசமாலிகர்களும். இது தவிர, இந்த நாடுகள் பல சத்திரிய, வைசியர் மற்றும் சூத்திர பழங்குடியினரின் இருப்பிடங்களாக உள்ளன. பின்னர் மீண்டும் சூத்திரர்களும் அபிராக்களும், தர்தர்களும், கஸ்மிராக்களும், பட்டிகளும் இருக்கின்றனர்; காசிராக்கள்; அத்ரேயர்கள், பரத்வாஜர்கள் முதலியோர் (6:9)

சந்திர வம்சத்தின் அரசரான யயாதி மன்னனுக்கு 5 மகன்கள் இருப்பதாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது, அவர்கள் அனைவரும் பல அரச வம்சங்களின் நிறுவனர்களாக ஆனார்கள்.

யதுவின் புத்திரர்கள் யாதவர்களின் பெயரால் அறியப்படுகிறார்கள்; துர்வாசுவின் குமாரர்கள் யவனர்கள் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்.

பாலி மொழியில் “யோனா” என்ற வார்த்தையும், சமஸ்கிருதத்தில் “யவன” என்ற ஒப்புமையும்; உருது மொழியில் “உனான்” மற்றும் வங்காள மொழியில் “ஜோபன்” ஆகியவை பண்டைய சிந்து சமவெளியில் கிரேக்க மொழி பேசுபவர்களைக் குறிக்கப் பயன்படுத்தப்படும் சொற்களாகும். “யோனா” மற்றும் “யவனா” ஆகியவை “அயோனியர்கள்” (ஹோமெரிக் கிரேக்கம்: Iaones, பண்டைய கிரேக்கம்: *Iawones) என்பதற்கான கிரேக்க வார்த்தையின் ஒலிபெயர்ப்புகளாகும், அவர்கள் அநேகமாக கிழக்கில் அறியப்பட்ட முதல் கிரேக்கர்களாக இருக்கலாம்.

மத்தியநீளப் பழமொழிகளின் பெளத்த சொற்பொழிவில் யவனர்கள் குறிப்பிடப்படுகிறார்கள். அதில் புத்தர் பிராமணர்அஸ்ஸலாயனரிடம், எஜமானர் அல்லது அடிமை என்ற இரண்டு சாதிகளை மட்டுமே கொண்ட காம்போஜர் மற்றும் யவன மக்கள் இருந்ததைக் குறிப்பிடுகிறார். இத்தகைய ஆரம்ப காலத்தில் (கி.மு. 6-5 ஆம் நூற்றாண்டு) கிரேக்கர்களுடன் “யவன” என்ற சொல் நேரடியாக அடையாளம் காணப்பட்டதை சந்தேகிக்கலாம். [1]

கிரேக்கர்களுடனான இவற்றின் நேரடித் தொடர்புக்கான எடுத்துக்காட்டுகள் பின்வருமாறு:

அசோகரின் கல்வெட்டுகளில் (கி.மு. 280) “யோனா அரசன் அந்தியோகஸ்” பற்றிக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
விதிஷாவில் உள்ள ஹெலியோடோரஸ் தூணில் (கி.மு. 110) “யோனா அரசன் அந்தியால்சிடாஸ்” பற்றிய குறிப்பு
மிலிந்தா பன்ஹாவில் மன்னர் மெனாண்டர் மற்றும் அவரது மெய்க்காப்பாளர் “500 யோனாஸ்”.
யவனஜதகாவில் கிரேக்க சோதிடம் மற்றும் கிரேக்க கலைச்சொற்களின் விளக்கம் (“யவனர்களின் பொன்மொழிகள்”) (கி.பி. 150).
மகாவம்சத்தில் “அலெக்சாந்திரியா, யோனாக்களின் நகரம்” என்ற குறிப்பு, அத்தியாயம் 29 (கிபி 4 ஆம் நூற்றாண்டு).
சமஸ்கிருத ஆதாரங்களில், “யோனா”, “யௌனா”, “யோனகா”, “யவன” அல்லது “ஜவானா” போன்ற சொற்களின் பயன்பாடு மீண்டும் மீண்டும் மீண்டும் தோன்றுகிறது, குறிப்பாக கிமு 4 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் கி.பி 1 ஆம் நூற்றாண்டு வரை பல நூற்றாண்டுகளில் பஞ்சாப் பிரதேசங்களை அண்டை அல்லது சில நேரங்களில் ஆக்கிரமித்த கிரேக்க இராச்சியங்களுடன் தொடர்புடைய கிரேக்க இராச்சியங்களுடன் தொடர்புடையது, செலூசிட் பேரரசு, கிரேக்க-பாக்ட்ரிய இராச்சியம் மற்றும் இந்தோ-கிரேக்க இராச்சியம்.

எனது ஆங்கிலப் பதிவை காண