நீங்கள் கடவுளை எவ்வளவு நம்புகிறீர்கள் ?

அப்பர் என்று அழைக்கப்படும் திருநாவுக்கரசர் ,  கல்லைக் கட்டி கடலில் வீசியபோது, அவர் பாடினார்,சொற்றுணை வேதியன் சோதி வானவன்
பொற்றுணைத் திருந்தடி பொருந்தக் கைதொழக்
கற்றுணைப் பூட்டியோர் கடலிற் பாய்ச்சினும்
நற்றுணை யாவது நமச்சி வாயவே

நம்பிக்கை வாழ வைக்கிறது, குணப்படுத்துகிறது, அதே நேரத்தில் காரணம் விளக்கங்களைத் தேடுகிறது.

சிக்கலான சூழ்நிலைகளில் இருப்பவர்களுக்கு, விளக்கங்கள் அல்லது நியாயத்தை விட பிரச்சனைக்கான தீர்வு முக்கியமானது.

நம்பிக்கை உள்ளவர்களை, உதவி சென்றடைகிறது, நான் பார்த்திருக்கிறேன்.

இது இயற்கைக்கு மாறான விஷயமாகவோ அல்லது ஏதோ ஒரு அதிசயமாகவோ இருக்காது.

இது எதிர்பாராத திருப்பமாகவோ, எதிர்பாராத மூலத்தின் உதவியாகவோ அல்லது அந்நியரின் உதவியாகவோ இருக்கலாம்.

அப்படியானால், நம்பிக்கை உள்ளவர்களுக்குக் கூட பல நேரங்களில் உதவிகள் வராமல் இருப்பது எப்படி?

உங்கள் வருமானம் உங்கள் முதலீட்டிற்கு நேரடியாக விகிதாசாரமாகும், இந்த விஷயத்தில், விசுவாசத்தின் தீவிரம்.

கிருஷ்ணர் பகவத் கீதையில், நிபந்தனையற்ற சரணாகதி தன்னை அழைக்கும் என்று கூறுகிறார்.

கர்ண மந்திரத்தில் அவர் கூறுகிறார்,

ஸர்வ தர்மான் பரிஜ்யஸ்யஜ்ய மாமேகம் சரணம் வ்ரஜ,’ அஹம் கஸர்வ த்வ பாபேப்யோ மோக்ஷ்ஸ்யாமி மா ஸுச ‘

சரியான அர்த்தம்,

எல்லா செயல்களையும் விட்டுவிட்டு என்னிடம் அடைக்கலம் அடைந்தவர்களிக்கு, நான் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுதலை அளித்து மோக்ஷத்தைத்தை அளிக்கிறேன்.

கிருஷ்ணை என்றுஅழைக்கப்படும் திரௌபதியின் உதவிக்கு அவன் வரவில்லை, அவள் ஒரு திறந்த மண்டபத்தில் , ஆடைகள் களையப்பட்டு அவமானப் படுத்தப் பட்டாள். அவள் கிருஷ்ணனிடம் அழுது உதவி வேண்டினாள், அதே நேரத்தில் தன் ஆடைகளைப் பிடித்துக் கொண்டு!

அவள் தனது கைகளை ஆடைகளிலிருந்து விடுவித்த போது ,அவன் வந்தான் ‌உதவ.

அப்பர் என்று அழைக்கப்படும் திருநாவுக்கரசர் ,  கல்லைக் கட்டி கடலில் வீசியபோது, அவர் பாடினார்,

சொற்றுணை வேதியன் சோதி வானவன்
பொற்றுணைத் திருந்தடி பொருந்தக் கைதொழக்
கற்றுணைப் பூட்டியோர் கடலிற் பாய்ச்சினும்
நற்றுணை யாவது நமச்சி வாயவே

அபிராமி பட்டர் பாடுகிறார் திருக்கடவூர் அபிராமி மீது,

அன்றே தடுத்து என்னை ஆண்டுகொண்டாய், கொண்டது அல்ல என்கை
நன்றே உனக்கு? இனி நான் என் செயினும் நடுக்கடலுள்
சென்றே விழினும், கரையேற்றுகை நின் திருவுளமோ.-
ஒன்றே, பல உருவே, அருவே, என் உமையவளே. அபிராமி அந்தாதி 30

அபிராமி அன்னையே! என் உமையவளே! நான் பாவங்களைச் செய்வதற்கு முன்பே என்னை தடுத்தாட் கொண்டவளே! நான் பாவங்களையே செய்தாலும், நடுக்கடலில் சென்று வீழ்ந்தாலும், அதனின்று காப்பது நின் கடைமையாகும். என்னை ஈடேற்ற முடியாது என்று சொன்னால் நன்றாகாது. இனி உன் திருவுளம்தான் என்னைக் கரை ஏற்ற வேண்டும் (பந்தபாசக் கடலில் இருந்து முக்திக் கரை ஏற்றுதல்). ஒன்றாகவும், பலவாகவும், விளங்குகின்ற என் உமையவளே!

நன்றே வருகினும், தீதே விளைகினும், நான் அறிவது
ஒன்றேயும் இல்லை, உனக்கே பரம்: எனக்கு உள்ளம் எல்லாம்
அன்றே உனது என்று அளித்து விட்டேன்:- அழியாத குணக்
குன்றே, அருட்கடலே, இமவான் பெற்ற கோமளமே. Abhrami Andhadi 90

அபிராமி! அழியாத குணக்குன்றே! அருட்கடலே! மலையரசன் பெற்றெடுத்த அழகிய கோமள வல்லியே! எனக்கு உரிமை என்று எப்பொருளும் இல்லை. அனைத்தையும் அன்றே உன்னுடையதாக்கி விட்டேன். இனி எனக்கு நல்லதே வந்தாலும், தீமையே விளைந்தாலும், அவற்றை உணராது விருப்பு, வெறுப்பற்றவனாவேன். இனி என்னை உனக்கே பரம் என்று ஆக்கினேன். அபிராமி அந்தாதி 90

நமது நம்பிக்கை இந்த அளவு உள்ளதா?

https://ramanisblog.in/2015/08/06/how-much-do-you-trust-god/https://ramanisblog.in/2015/08/06/how-much-do-you-trust-god/

,

Join 4,486 other subscribers

Ramanis blog
Ramanis blog

Retired Senior Management Professional.
Lectures on Indian Philosophy,Hinduism, Comparative Religions.
Researching Philosophy, Religion.
Free lance Writer.Blogger,Tedex Speaker

Articles: 8835

Leave a Reply