இரவில் படுக்கும் முன் சொல்ல வேண்டிய ஸ்லோகம் ஒன்று உள்ளது.

காசியிலே ஸ்நானம்,

கிஷ்கிந்தா போஜனம்,

சிதம்பர தரிசனம்,

சிவா சிவா நடராஜா.

இந்த ஸ்லோகம் தொந்தரவு இல்லாத தூக்கத்தை உறுதி செய்கிறது.

இந்த ஸ்லோகத்தின் முக்கியத்துவத்தை மற்றொரு கட்டுரையில் விளக்குகிறேன்.

காசி வாரணாசி என்றும் அழைக்கப்படுகிறது,

வாரணாசி மிகவும் முக்கியமானது, இந்துக்கள் ஆண்டு முழுவதும் இந்த நகரத்திற்கு வந்து, மூதாதையர்களுக்கும் தனக்கும் சாஸ்திரம் கூறியபடி செய்ய வேண்டிய காரியங்களை செய்கிறார்கள். செலுத்துகிறார்கள். இதிகாசங்ஙள்,ராமாயணம் மற்றும் மகாபாரதம், புராணங்கள் காசியைப் பற்றி உயர்வாகப் பேசுகின்றன. ஏன்?

முதல் முக்கியமான காரணம் அதன் தொன்மை.காசி உலகிலேயே மக்கள் மிக அதிக காலம் தொடர்ந்து வாழும் நகரம் என்ற சிறப்பை பெற்றுள்ளது.அதன் வரலாறு வேத காலத்திலிருந்து தொடங்குகிறது.”வாரணாசியைவிட அதிக தொன்மையையும், அதிக மக்கள் வணக்கத்தையும் கோரக்கூடிய எந்த நகரமும் உலகில் இல்லை”- பி.வி.கேன்.

வாரணாசியில் ஆரம்பகால மனித ஆக்கிரமிப்பு அதர்வவேதத்தில் (5-22-14) காணப்படுகிறது.’மஹாஜனபதம் (சமஸ்கிருதம்) (கிமு ஆறாம் நூற்றாண்டு முதல் கிமு நான்காம் நூற்றாண்டு வரை பண்டைய இந்தியாவில் நிலவிய பதினாறு இராச்சியங்கள் அல்லது இன க்குழுக்களில் ஒன்றாகும்) (மகா, “பெரிய”, மற்றும் ஜனபத “ஒரு இனக்குழுவின் காலடி”, “நாடு”) என்பது பண்டைய இந்தியாவில் கி.மு ஆறாம் நூற்றாண்டு முதல் கி.மு. நான்காம் நூற்றாண்டு வரை இருந்த பதினாறு இராச்சியங்கள் அல்லது தன்னலக்குழுக்களில் ஒன்றாகும். அங்குத்தர நிகாயா[1] போன்ற பண்டைய பெளத்த நூல்கள், இந்தியத் துணைக் கண்டத்தின் வடமேற்கில் காந்தாரத்திலிருந்து இந்தியத் துணைக் கண்டத்தின் கிழக்குப் பகுதியான அங்கம் வரை நீண்டு, இந்தியாவில் புத்தமதம் தோன்றுவதற்கு முன்னர்,[2] விந்தியப் பிராந்தியத்தின் சில பகுதிகளை உள்ளடக்கியிருந்த பதினாறு பெரிய அரசுகள் மற்றும் குடியரசுகளைப் பற்றி அடிக்கடி குறிப்பிடுகின்றன.இப்பகுதியில் வசிக்கும் இந்த பழங்குடிகளில் காசியும் ஒன்றாகும்.சிவ வழிபாடு வேதங்களுக்கு முந்தியது,.திராவிட இனக்குழுக்களும் இங்கு வாழ்ந்ததற்கான சான்றுகள் உள்ளன.

இது மட்டுமல்ல.கி.மு. 1500 முதல் பாபிலோனியாவை ஆண்ட காசியர்கள், கி.மு. 1800 முதல் அங்கு குடியேறியவர்கள் சமஸ்கிருதம் தொடர்பான ஒரு மொழியில் பெயர்களைக் கொண்டிருந்தனர்.மிகவும் தூய சமஸ்கிருதப் பெயர்களைக் கொண்ட மிதானியைப் போலவே (கி.மு. 1400 இலிருந்து), அவர்களும் சமஸ்கிருதம் தொடர்பான ஒரு மொழியைப் பேசினர்.உண்மை என்னவென்றால், சௌராஷ்டிரா (சோராஸ்டர்) குஜராத்தின் சௌராஷ்டிரா கடற்கரையிலிருந்து ஈரானுக்கு குடிபெயர்ந்ததைப் போல, கங்கை சமவெளியிலிருந்து அவர்கள் குடிபெயர்ந்தனர் (தயவுசெய்து காஞ்சி பரமாச்சார்யரின் (1894-1994) சோராஸ்டர் / சௌராஷ்டிரா பற்றிய உரையைப் படிக்கவும்.மிட்டனி சாம்ராஜ்ஜியம் பற்றிய எனது கட்டுரையையும் படியுங்கள், அங்கு நான் தமிழர்களுடனான மிட்டானி இணைப்பை விவரித்துள்ளேன்.புத்தர் காசிக்கு அடிக்கடி சென்று வந்தார். சமண தீர்த்தங்கரர்களில் இருவர் இங்கு வளர்க்கப்பட்டனர்.

இந்து மதத்தின் மூன்று தூண்களான ஆதி சங்கராச்சாரியார், ராமானுஜர், மத்வாச்சார்யர் ஆகியோர் காசிக்கு விஜயம் செய்தனர்.வேதங்கள் கி.மு 5000 வாக்கில் தேதியிடப்பட்டுள்ளன.வேதங்களை இப்பொழுது குறிப்பிடப்படும் காலத்திற்கு மிக முற்பட்டது என்பது குறித்து நான் விளக்கமான கட்டுரைகளை வெளியிட்டுள்ளேன்.எனவே காசி குறைந்தது 7000 ஆண்டுகள் பழமையானது.காசியின் ஆன்மீக ரீதியான சரியான பெயர் அவிமுக்தா என்பதாகும்.

காசி, வாரணன், அஸி ஆகிய இரண்டு சிறிய ஆறுகள் கங்கையில் இணைவதற்கு முன்பு பாய்வதால்தான் காசி என்ற பெயர் வந்ததாக ஒரு புராணக்கதை உண்டு.கி.மு. 800-க்கு சொந்தமான மட்பாண்டங்கள் இங்கு செதுக்கப்பட்டுள்ளன.

வேத காலத்திற்கு முன்பே அஜீவகர்களும், கபாலிகர்களும், பாசுபதர்களும்( சிவனை வழிபடுவர்கள்) இங்கு வாழ்ந்தனர்.

இன்றளவும் காசியில் கபாலிகர்களையும் அகோரிகளையும் காணலாம்.1194ல் காசியில் இருந்த கோயில்கள் இடித்துத் தரைமட்டமாக்கப்பட்டு மசூதிகள் கட்டப்பட்டன. இந்த மரபு அவுரங்கசீப் வரை தொடர்ந்தது. (குத்புதீன்ஐபக் இந்து மதத்தின் மீது கொண்டிருந்த பிடி அந்த அளவுக்கு இருந்தது.) .சீனப் பயணியான ஹியுன் ட்சாங்கின் கூற்றுப்படி காசியில் நூற்றுக் கணக்கான கோயில்கள் இருந்தன.30 மீட்டர் நீளமுள்ள சிவன் சிலை இருந்ததாக அவர் குறிப்பிடுகிறார்.மேற்கோள் மற்றும் குறிப்புகள்.

எனது ஆங்கிலப் பதிவை காண

http://hinduwebsite.com/hinduism/concepts/kasi.asp

http://tamilandvedas.com/tag/kasi/