Ramanisblog

Category: Bhakti

  • Lord Krishna Always Remembers, Repays……..How?

    Yudhistira and  Draupadiwere ridding in a Chariot.

    On the way they saw Lord Krishna was taking bath in a river.

    Krishna as a Toddler.jpgLord Krishna attended Tamil Poet summit.jpg
    Toddler Krishna.

    On seeing him Yudhistira stopped the Chariot to enquire of Lord Krishna.

    But Krishna did not come ashore.

    He continued standing in the water.

    After a few minutes Draupadi, who is the sister Lord Krishna,ripped a portion of her Saree and threw it to Lord Krishna.

    Lord Krishna wrapped it around his waist and came ashore,

    The reason for Krishna not coming ashore was that his Kaupeena(underwear-Loin Cloth) was washed away in the River.

    Draupadi,also called Krishnai(because she was black) understood this and threw the cloth to him.

    Krishna blessed them both and said to Draupadi ‘I will remember this’

    After a while Yudistira and Draupadi rode away.

    Yudishtira was lost in thoughts,looking worried.

    Draupadi told him that there was no necessity for him to look glum especially after being Blessed by Lord Krishna.

    ”That’s exactly what I am worried about said Yudhistira.

    “It was  all-right for Krishna to Bless us, But he said ‘I will remember this’

    That’s what I am worried about.

    Did he mean that you shall come to such a grief that  only by the remembrance of  Krishna , you might be saved.?”

    Truly Krishna remembered this and came to the rescue of Draupadi when she was publicly disrobed and none did utter a word.

    What a way and Time to remember!

    He remembers every thing.

    He informs Arjuna in the Second Chapter of the Bhagavad Gita , when Arjuna was despondent about the necessity of killing his kith and kin.

    ‘Arjuna, you grieve for those whom need not be grieved for….

    The Atman,Self is Eternal,it is never Born nor does it die…

    But the difference between you and Me is that I remember my previous Births while you do not’

    In our ignorance we forget Him,

    but He……NEVER.

    Sarvam Krishnaarppanamasthu.

  • How To offer Food to God.Naivedyam,Thiruvaaradhanam

    English: made with rice, jaggery and ghee. മലയ...
    English: made with rice, jaggery and ghee. മലയാളം: അരിയും ശർക്കരയും ഉപയോഗിച്ചുള്ള പായസം ഓട്ടുരുളിയിൽ. (Photo credit: Wikipedia)

    It is the practice of the Hindus to offer Food to God before taking food.

    The cooked Food is placed before the image /photo of God in a vessel,normally reserved only for this purpose.

    The vessel should be covered with a lid and a portion of the lid is to be open with the steam from the freshly cooked food,coming out.

    Then Water in a vessel is taken and in a specially designed Spoon and sprinkled around the vessel three times with the chanting of these Mantras.

    OM

    ‘Praanaaya swaahaa…

    Apaanaaya swaahaa…
    Vyaanaaya swaahaa…
    Udaanaaya swaahaa…
    Samaanaaya swaahaa…
    Brahmane swaahaa !

    Amruthostharanamasi”

    Food that can be offered as Naivedyam or Thiruvaaaradhanam.

    Only Vegetarian.

    Fruits,Nuts,Dry Fruits,Milk,Honey,Coconut,Betel Leaves with Arecanut.

    Of cooked foods ,any thing can be offered.

    Recommended is Cooked Rice in full(no part food in a plate) with Celery(Toor Dal and Ghee)

    The food should be prepared after taking bath.

    It is advisable to offer prayers before offering .

    If not possible, offering should be done before we partake food.

    Food that has been eaten or remnants should not be offered.

    Honey is the Best offering as it is said to be beyond impurity.

    Reasons for Offering to god.

    We eat things from the bounty of Nature.

    Offering to God is our  way of thanking Him.

    Note the Lord’s Prayer.

    ‘”Our Father in heaven,hallowed be your name.Your kingdom come,your will be done,on earth as it is in heaven.Give us this day our daily bread,and forgive us our debts,as we also have forgiven our debtors.And lead us not into temptation,but deliver us from evil.”

    Latin Liturgical version.

    Pater noster, qui es in caelis:sanctificetur Nomen Tuum;adveniat Regnum Tuum;fiat voluntas Tua,sicut in caelo, et in terra.Panem nostrum cotidianum da nobis hodie;et dimitte nobis debita nostra,sicut et nos dimittimus debitoribus nostris;et ne nos inducas in tentationem;sed libera nos a Malo”

    Hindu Sastras declare that eating Food without offering to God first amounts to Stealing.

    Another reason is that food which is made of natural Resources contain impurities.

    ( now we have chemicals as well)

    The food we eat is the result of the toils of many.

    We do not know what they have gone through to produce and we are not sure whether they have been adequately compensated.

    Their anguish will affect the their produce.

    When we offer food to God, He takes away the impurities and the consequences born out of anger and anguish of the producer.

    After all, we are because of what we think and  what we think is because of what we eat.

    ‘

    Naivedhya (Sanskrit: नैवेध्य) a Sanskrit word meaning supplication, is food offered to a Hindu deity as part of a worship ritual, before eating it. As such, tasting during preparation or eating the food before offering it to God is forbidden. The food is placed before a deity and prayers are offered. Then the food is consumed as a holy offering. The offerings may include cooked food, sugar cones, and fruits. Mostly, vegetarian food alone is offered to the deity and later distributed to the devotees who are present in the temple. Great care is taken when food is cooked for the deity. For some tribal-gods like Kali, animals, such as goats or roostersare slaughtered in the temple precincts and offered. Many orthodox Hindus offer cooked food or some fruits to a picture or idol of a deity before they eat it.

    Naivedhya is not necessarily a food offering to God and actually means ‘offering to God’ in the stricter sense of the words. It could be any offering, tangible or intangible. A resolution, a promise or even a willingness to do, perform or restrict from certain things can also be connoted as offering to God.

    God, prayers and wishes are more a belief and hence an offering to God is an extension of this belief. However, one needs to differentiate Naivedhya from ‘Prasad‘. Prasad is actually what one get from the God. The meaning of these words is usually attributed to food as we invariably offer to and receive from the house of Gods in the form of eatables.

    http://en.wikipedia.org/wiki/Naivedyam

    Importance of Bhagavad ArAdhanam by Srimad ParavAkkOttai Andavan, Sri Gopaladesika

  • நம்மாழ்வார் பாசுரங்கள் அந்தாதியா?

    I received an email from my friend Mr.Srininvasan Rajan thus.

    “கண்ணன் கழலிணை நண்ணும் மனமுடையீர்
    எண்ணும் திருநாமம் திண்ணம் நாரணமே..

    இப்பாசுரத்தின், ஈற்றுச் சொல் நாரணம். அடுத்த பாசுரம்
    நாரணனெம்மான் என்று இந்த ஈற்றுச் சொல்லாகவே தொடங்குகிறது.

    நம்ஆழ்வார் அருளீய அனைத்துப் ப்ரபந்தங்களும் , அந்தாதியாக அறிகிறோம்.

    திருவிருத்தம், திருவாசிரியம், பெரிய திருவந்தாதி, திருவாய்மொழி , யாவும் அந்தாதியே.

    இப்படி இருக்கையில்,திருவாய்மொழியின் ஒரு பாசுரத்தின் கடைச்சொல் அடுத்த பாசுரத்தின் தொடக்கமாக் இல்லாமல் இருக்கிறது.

    இதுவும், அந்தாதியா? அல்லதுஅந்தாதி இல்லையா?”

    எனது குறிப்பு

    நாலாம் திருமொழியின் முதல் பாசுரத்தின் ஈற்றும், இரண்டின் முதல் அடியும் அந்தாதி இலக்கணத்தில் அடங்கவில்லை..

    :அஞ்சிறை மட நாராய் ……செய்யுமோ ……….. (1)

    என் செய்ய தாமரைக்கண்…………………………………(2)

    முதல் பாசுரத்தின் கடைசிச் சீரின் முந்தைய சீர் இரண்டாம் பாசுரத்தின் முதல் சீராக அமைந்துள்ள)த.

    ஆராந் திருமொழி

    ‘பரிவதலீசனைப்பாடி ….’
    முதல் பாடல்
    அடுத்த பாடல்’ மதுவார் ‘”

    இதனிலிலும் சீர் அடங்கவில்லை .

    ஆழ்வார்களும் நாயன்மார்களும் இறைவனை உணர்ந்து பரவச நிலையில் பாமாலை சூடுகையில் ,இலக்கணம் பார்ப்பதில்லை .
    காளிதாசனோ ,அருணகிரியோ இலக்கியம் படைக்க வேண்டும் என்று எண்ணிப் பாடவில்லை..
    இறை நிலையை உணர்ந்த பரவச நிலையில் எழுந்தபாடல்களுக்கு,இலக்கணம் பார்ப்பது முறை அல்ல என்பது என் நிலைப்பாடு ..
    கருத்துக்களை வரவேற்கிறேன் .

  • Attack On Ramayana. Dare You Write on Islam, Holy Koran

    This slideshow requires JavaScript.

    The self-styled Rationalists , who

    offer garlands to dead people’ statues,

    celebrate dead persons’ birth days,

    believe in that Tamil is given by Lord Muruga/Siva’

    in Silappathikaaram, which deals with a  story as verifiable as Ramayana,

    who extol Thiruvalluvar and Thirukkural excluding the first ten Couplets of Thirukkural which praises God,

    believe that Kannagi burned Madurai by throwing one breast at the city of Madurai-ஒரு முலை இழந்த திருமா பத்தினி

    praise Kambar for his rendering of Ramayana in Tamil, sans Rama, and forgetting that Kambar wrote on what was written by Valmiki

    while the whole world is talking highly of the values found in the Ramayana, these people write to state that if Sita had stayed in

    Ravana‘s place for ten months, she should have lost her chastity( Annadurai in ‘Kambarasam’)
    people who formed a party because they could not hope to get a share of an elderly man’s property,

    are mostly people sans personal integrity, are corrupt-remember 2 G Scam,

    earn their livelihood by chanting the name of Tamil,

    admit their children in English Medium,

    pretend to hate Hindi, but falling at the feet of Delhi,

    murder for power and money,

    How does one react to them?

    If you believe in Tamil then it is equally Right in believing Ramayana.

    Do these people deny Nakkerar and his Thirumurukaatruppadai and Aatruppdai Noolkal?

    Do they deny Agathtiyam?

    Do they deny Bhakti Ilakkiyam?

    Do they deny the * Thinai Theivangal quoted by Tholkappiyam? Cheyon(Muruga),Mayon(Vishnu),Kotravai,Varuna?

    Do they at least know that there are Gods assigned by Tamil to each Geographical Entity?

    Do they know that the Mahabharata speaks highly of Tamil Culture and quote Tamil kings who participated in The Mahabharata war?

    Well, the Agenda is to make a fast buck by inciting passions.

    They have ruined the Tamils of Sri Lanka by talking non sense  and ran/are running away  when they face problems.

    These are the charlatans one should be beware.

    There is no necessity for any one else to destroy Tamil.

    These gentlemen will do nicely.

    It is a wonder that Tamil still lives despite these people.

    Noe coming to the issue on hand ,

    There is evidence that Rama destroyed the Bridge in some versions of Ramayana,Adhyatma Ramayanam

    What remains now is the remains.

    For Lord Rama‘s Date of Birth,Route taken by Rama-please read my blogs.

    Lord Rama’s existence is proved as also Tamil’ as  ‘கல்தோன்றி மண்தோன்றாக் காலத்தே முன்தோன்றி மூத்த குடி’

    Evidence abounds for both.

    To conclude read my head line for this Blog.

    ‘சேதுசமுத்திரக் கால்வாய்த் திட் டம் –  நிறைவேற்றப்பட்டு, கப்பல் களின் போக்குவரத்து நடைபெற் று வருவாய் வந்து சேரவேண்டிய நேரத்தில், மக்கள் நலத் திட்டத் தின் குறுக்கே புராணக் கதாப் பாத்திரமான ராமனைக் காரணம் காட்டி, அதன் இறுதிப் பணிகளை தடுத்து நிறுத்திவிட்ட‍ னர்.

    ராமன் என்ற ஒருவன் இருந்தானா? பாலம் கட்டினானா? என்பது ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும்.

    ராமன் கடவுள் அவதாரம் என்றால் அவன் எய்த அம்பு யார் யாரை யோ, எதை எதையோ, துளைத்து ச் சென்று, சீதை மீது இராவணன் கொண்ட ஆசையின் அணுக்களை எல்லாம் குத்திக் குதறி, மீண்டும் இராமனிடமே வந்து சேர்ந்தது என்று சொல்வதில் இந்துத்துவா வா திகளுக்கும், சுப்பிரமணிய சாமிக்கும், அதிமுக பொதுச் செ யலாளருக்கும், நம்பிக்கை இருக் குமேயானால், அந்த ராமன் பால த்தைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள ராமனால் முடியாதா? ராமன் பாலத் தைக் காப்பாற்ற இந்த அற்பமானிடர்கள் யார் என்ற கேள்வி எழா தா?

    இன்னொரு கேள்வியும் இருக்கிறது. அவர்கள் நம்பும், ஆதாரம் காட்டும் அந்தப் புராண நம்பிக்கையின் அடிப்படையிலேயே கேட் கிறது அந்த இணையம்.

    ராமன் கட்டிய பாலத்தை அந்த ராமனே இடித்து விட்டான் என்று சேது புராணமே கூறுகிறதே. இத ற்கு என்ன பதில்?

    சேது புராணம் என்ன? கம்ப இராமா யணமே கூறுகிறதே. மீட்சிப் படல ம் 17 ஆவது பாடல் என்ன கூறுகி றது? என்பதை சுட்டிக்கா ட்டி,

    “மரக்கால் மியங்க வேண்டி
    வரிசிலைக் குதையாற்
    கூறித் தருக்கிய
    விடத்தினை”

    எனும் பாடலில் போர் முடிந்த பின்னர் ராமன் புஷ்பக விமா னத்தில் பறந்து செல்கையில் கடலில் அவ்விடத்து மரக்கல ங்கள் இனிது செல்லும் பொரு ட்டு தனது வில்லின் நுனியால், சேதுவை ராமனே உடைத்தார் என்று கம்பநாட்டாழ்வாரே சொன்ன பிறகு இந்த இந்துத் துவ வாதிகள் யார்?

    ஒன்றைப் பொதுமக்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். கடவுளும், மத மும், சாத்திரங்களும் மக்கள் நலனுக்கும், வளர்ச்சிக்கும் முட்டுக் கட்டையானது என்று தந்தை பெரியார் அவர்களின் கொள்கை களை திராவிடர் கழகம் பிரச்சாரம் செய்து கொண்டு வருகிறதே. அது எவ்வளவு பெரிய உண்மை என்பதற்கு ராமன் பாலத்தைக் கா ட்டி மக்கள் நலத் திட்டமான சேதுக் கால்வாய்த் திட்டத்தை முடக் குகிறார்களே இது ஒன்று போதாதா?

    என்று அந்த இணையத்தில் கட்டுரையை முடித்துள்ளார்.

    http://vidhai2virutcham.wordpress.com/2012/04/27/%E0%AE%B0%E0%AE%BE%E0%AE%AE%E0%AE%B0%E0%AF%8D-%E0%AE%95%E0%AE%9F%E0%AF%8D%E0%AE%9F%E0%AE%BF%E0%AE%AF-%E0%AE%AA%E0%AE%BE%E0%AE%B2%E0%AE%A4%E0%AF%8D%E0%AE%A4%E0%AF%88-%E0%AE%B0%E0%AE%BE%E0%AE%AE/

    *Tholkaappiyam-Tamil Grammar

    தமிழ் இலக்கணத்தில் கருப்பொருள் என்பது சொற்களினால் உணரப்படும் மூன்று பொருள் வகைகளுள் ஒன்றாகும். முதற்பொருள், உரிப்பொருள் என்பன ஏனைய இரண்டு வகைகள். கருப்பொருள்கள் எத்தனை என்பது குறித்துத் தெளிவாகக் குறிப்பிடாத தொல்காப்பியம் தெய்வம், உணா, மா, மரம், புள், பறை, செய்தி, யாழின் பகுதி என்று எட்டு வைகளின் பெயர்களைக் குறிப்பிட்டுள்ளதுடன், அவ்வகை பிறவும் கருப்பொருள் ஆகும் என்கிறது. இது பிற்காலத்தில் பதினான்கு என வரையறுக்கப்பட்டது[1]. இப் பதினான்கு கருப்பொருள் வகைகளும் பின்வருமாறு:

    1. ஆரணங்கு (தெய்வம்)
    2. உயர்ந்தோர்
    3. அல்லோர் (உயர்ந்தோர் அல்லாதவர்)
    4. புள் (பறவை)
    5. விலங்கு
    6. ஊர்
    7. நீர்
    8. பூ
    9. மரம்
    10. உணா (உணவு)
    11. பறை
    12. யாழ்
    13. பண்
    14. தொழில்

    http://ta.wikipedia.org/wiki/%E0%AE%95%E0%AE%B0%E0%AF%81%E0%AE%AA%E0%AF%8D%E0%AE%AA%E0%AF%8A%E0%AE%B0%E0%AF%81%E0%AE%B3%E0%AF%8D_(%E0%AE%87%E0%AE%B2%E0%AE%95%E0%AF%8D%E0%AE%95%E0%AE%A3%E0%AE%AE%E0%AF%8D)

  • Kanchi Periyavar and Ramana Maharishi,Video

    There have been a lot of Sages, we hear, in the Puranic Age.

    The Compassion,Discipline,Self-Denial and Simple Living of these Sages are so unbelievable that one tends to dismiss them as a figment of imagination.

    But, as if to prove ourselves totally wrong ,there comes a time when Sages of such Nature appear.

    Along with Sri Ramana Maharishi.His Holiness Sri Chandra Sekarendra Saraswati of Kanchi Mutt is one who can give us a glimpse into the world of Sages and their Compassion.

    Like Ramana, Periyavar/Periyava(Elder/Great Man), as Sri Chandra Sekara Saraswati is fondly called, was not a Man of Miracles.

    He exuded Divinity ,Peace,Calmness and Bliss.

    He always had time for the poor and the distressed.

    For him,a piece of Gold or a piece of tin were the same, as Lord Krishna  proclaims as the characteristic of a Stiththa Pragna( Man who is anchored in Reality).

    He was learned beyond words.

    Astronomy,Astrology,The Vedas,Modern Science, Archaeology,History,Sociology,History of The World,Numismatics,The Bible, The Koran,Zend-Avesta,- you name it, he can put any scholar to shame.

    Yet he will seek clarification from people as if he knows nothing.

    I am reminded of Sri.Ramana Maharishi of Tirivannamalai.

    This slideshow requires JavaScript.

    Sir Arthur Osbourne, the Maharishi‘s biographer recalls an incident.

    Osbouune asked Ramana,  whether what He teaches is The Advaita of Sri Sankaracharya.

    Bhagwan replied ‘I am expressing what I have felt. Learned people like you tell me that it is like what Sankara said.I do not know’!

    The same humility was evident with the Periyavar.

    Osbourne records an instance concerning The Periyavar.

    Arthur Osbourne came to India in search of Sages/Realized Souls, seeking knowledge.

    He toured the length and breadth of India and could find none.

    Some one  informed hm of Ramana Maharishi.

    Osbourne went to Sri Ramanasramam,Tiruvannamalai.

    Bhgagwan Ramana Maharishi never tried to convert people into his line of thinking.

    ( His normal refrain was ‘ if you are hungry,you have to eat; I can not eat for you;I can not do any thing,If you want to realize God, you have to attempt)

    Osboune sat  among the group of people in front of Sri Ramana.

    Ramana did not even look at him.much less to talk to him.

    Osbourne was disillusioned.

    He thought of Ramana Maharishi as a Charlatan and he left.

    While leaving Tiruvannamali he chanced upon travelling with the Periyavar.

    While travelling, Periyavar casually observed ‘ you have come to India in search of a Guru.

    You are not satisfied.You have seen Ramana. You think he is a charlatan.Ramana is your Guru, you will return to England and come back to Ramana’

    Osbourne came back and became an ardent Disciple of Ramana Maharishi and published Ramana’s Biography and edited ‘The Mountain Path‘ till his death’

    Periyavar was one whose intuition and compassion knows no bound.( I am using the present tense as he showering his Blessings even now, though he left his physical frame)

    I shall be posting a few instances.

    Now I am posting a Video about the Kanchi Periyavar by Suki.Sivam , well-known Speaker.

    Jagadguru Chandrasekharendra Saraswati Swamigal (Tamil: சந்திரசேகரேந்திர சரஸ்வதி சுவாமிகள்) (May 20, 1894 – January 8, 1994) or theSage of Kanchi was the 68th Jagadguru in the Kanchi Kamakoti Peetam. He is usually referred to as Paramacharya or Mahaswami or Maha Periyavaal.

    Maha Periyavaal was born on 20 May 1894, under Anuradha star according to the Hindu calendar, into a Kannadiga Smartha Hoysala Karnataka Brahmin family in Viluppuram, South Arcot District, Tamil Nadu as Swaminatha. He was the second son of Subramanya Sastri, a District Education Officer. The child was named Swaminatha, after the family deity, Lord Swaminatha of Swamimalai, near Kumbakonam. Swaminatha began his early education at the Arcot American Mission High School at Tindivanam, where his father was working. He was an exceptional student and excelled in several subjects.[citation needed] In 1905, his parents performed his Upanayanam, a Vedic ceremony which qualifies a Brahmin boy to begin his Vedic studies under an accomplished teacher.[citation needed]

    Incidents leading to Sainthood

    During the childhood of the Acharya, his father consulted an astrologer who, upon studying the boy’s horoscope, is said to have been so stunned that he prostrated himself before the boy exclaiming that “One day the whole world will fall at his feet”.In 1906, the 66th Acharya of Sri Kanchi Kamakoti Peethamperformed the annual Chaturmasyam (a forty-day annual ritual performed by Hindu ascetics while remaining in one place), in a village near Tindivanam in Tamil Nadu. This was Swaminathan’s first exposure to the Math and its Acharya. Later, Swaminathan accompanied his father whenever he visited the Math where the Acharya was deeply impressed by the young boy.

    http://en.wikipedia.org/wiki/Chandrashekarendra_Saraswati

    Related;

    Good site on Periyava.

    http://mahaperiyavaa.wordpress.com/2009/04/20/periyavas-upanyasams/