Ramanisblog

Tag: Kanchi Periyavar

  • தெய்வத்தின் குரல் காஞ்சி பெரியவர் , விநாயகர்

    கல்விக் கடலாக விளங்கிய காஞ்சிப் பெரியவரின் ‘ தெய்வத்தின் குரலில் இருந்து பகுதிகள் வெளியிடப்படுகின்றன .

    ஆங்கில மொழி பெயர்ப்பும்  வெளிடப்படும்.

    ‘

    Periyava8_jpg_634809g.
    Kanchi Periyavar.

    தமிழ் நாட்டின் தனிப்பட்ட சிறப்பு எங்கு பார்த்தாலும் பிள்ளையார் கோயில்கள் இருப்பதேயாகும். “கோயில்” என்று பெயர் வைத்து விமானமும் கூரையும் போட்டுக் கட்டிடம் எழுப்ப வேண்டும் என்பதுகூட இல்லாமல், அரச மரத்தடிகளிலேகூட வானம் பார்க்க அமர்ந்திருக்கும் ஸ்வாமி நமது பிள்ளையார்.

    தெருவுக்குத் தெரு ஒரு பிள்ளையார் கோயில், நதிக் கரைகளிலெல்லாம் பிள்ளையார், மரத்தடிகளில் பிள்ளையார் என்றிப்படி இந்தத் தமிழ் தேசம் முழுவதும் அவர் வேறெந்த ஸ்வாமிக்கும் இல்லாத அளவுக்கு இடம் கொண்டு அருள் பாலித்து வருகிறார். அவரைப் “பிள்ளையார்” என்றே அன்போடு கூறுவது நம் தமிழ்நாட்டுக்கே உரிய வழக்கம். சர்வலோக மாதா பிதாக்களாகிய பார்வதி பரமேசுவரர்களின் ஜேஷ்ட புத்திரர் அவர். “பிள்ளை” என்றால் அவரைத்தான் முதலில் சொல்ல வேண்டும். வெறுமே “பிள்ளை” என்று சொல்லக்கூடாது என்பதால் மரியாதையாகப் “பிள்ளையார்” என்று சொல்வது தமிழ்நாட்டுச் சிறப்பு.

    “குமாரன்” என்றால் “பிள்ளை” என்றே அர்த்தம். பாரததேசம் முழுவதிலும் குமாரன், குமாரஸ்வாமி என்றால் பார்வதி பரமேசுவரர்களின் இளைய பிள்ளையாகிய சுப்பிரமணியரையே குறிப்பிடும். தமிழிலும் “குமரக் கடவுள்” என்கிறோம். ஆனால், அவரைக் “குமரனார்” என்பதில்லை: “குமரன்” என்றுதான் சொல்வார்கள். மூத்த பிள்ளைக்கே மரியாதை தோன்றப் பிள்ளையார் என்று பெயர் தந்திருக்கிறோம்.

    முதல் பிள்ளை இவர்: குழந்தை ஸ்வாமி. ஆனாலும் இவரே எல்லாவற்றுக்கும் ஆதியில் இருந்தவர். பிரணவம்தான் எல்லாவற்றுக்கும் முதல். பிரணவத்திலிருந்துதான் சகல பிரவஞ்சமும் ஜீவராசிகளும் தோன்றின. அந்தப் பிரணவத்தின் ஸ்வரூபமே பிள்ளையார். அவரது ஆனைமுகம், வளைந்த தும்பிக்கை இவற்றைச் சேர்த்துப் பார்த்தால் பிரணவத்தின் வடிவமாகவே தோன்றும்.

    குழந்தையாக இருந்துகொண்டே ஆதிமுதலின் தோற்றமாக இருக்கிற பிள்ளையார் குழந்தைபோல் தோன்றினாலும், பக்தர்களை ஒரேயடியாகத் கைதூக்கி உயர்த்தி விடுவதிலும் முதல்வராக இருக்கிறார். ஒளவைப் பாட்டி ஒருத்தியின் உதாரணமே போதும். ஒளவையார் பெரிய கணபதி உபாஸகி. பிரணவ ஸ்வரூபியான விநாயகரைப் புருவமத்தியில் தியானித்துக் கொண்டு, ஒளவையார் யோக சாஸ்திரம் முழுவதையும் அடக்கியதான “விநாயகர் அகவலை”ப் பாடியிருக்கிறாள். அதைப் பாராயணம் செய்தால் பரமஞானம் உண்டாகும். இந்த ஒளவையாரைப் பற்றி ஒரு கதை உண்டு. சுந்தரமூர்த்தி ஸ்வாமிகளும் சேரமான் பெருமாள் நாயனாரும் கைலாசத்துக்குப் புறப்பட்டார்கள். அவர்கள் ஒளவையாரையும் உடன் அழைத்துப் போக எண்ணினார்கள். அப்போது ஒளவை விக்நேசுவரருக்குப் பூஜை பண்ணிக் கொண்டிருந்தாள். சீக்கிரம் பூஜையை முடித்துத் தங்களுடன் கைலாசத்துக்கு வருமாறு சுந்தரமூர்த்தியும் சேரமானும் அவளை அவசரப்படுத்தி அழைத்தார்கள். அவளோ, “நீங்கள் போகிறபடி போங்கள். உங்களுக்காக நான் என் பூஜையை வேகப்படுத்த மாட்டேன். விநாயக பூஜையே எனக்குக் கைலாசம்” என்று சொல்லி விட்டாள். அவர்கள் அப்படியே கிளம்பி விட்டார்கள். ஒளவை சாங்கோபாங்கமாகப் பூஜை செய்து முடித்தாள். முடிவில் பிள்ளையார் பிரசன்னமாகி அவளை அப்படியே தம் துதிக்கையால் தூக்கி ஒரே வீச்சில் கைலாசத்தில் கொண்டு சேர்த்துவிட்டார். அவளுக்குப் பிற்பாடுதான்

    சுந்தரமூர்த்தியும் சேரமான் பெருமாளும் கைலாசத்தை அடைந்தார்கள். அங்கே சேரமான் பெருமாள் திருக்கைலாய ஞான உலாவைப் பாடினார். இதை அருணகிரிநாதர் திருப்புகழில்,

     

    ஆதரம் பயில் ஆரூரர் தோழமை

    சேர்தல் கொண்டவரோடே முனாளினில்

    ஆடல் வெம்பரி மீதேறி மா கயிலையிலேகி

    ஆதி அந்த உலா ஆசு பாடிய

    சேரர்….

    என்பதில் சொல்லாமல் சொல்கிறார். “அப்படிப்பட்ட சேரர் ஆண்ட கொங்கு தேசத்தில் உள்ள பழனியில் இருக்கிற பெருமாளே” என்று பழனியாண்டவனைப் பாடுகிறார். சுந்தரரும், சேரமான் பெருமாள் நாயனாரும் கைலாசம் சேர்ந்ததற்கு இப்படி குமாரஸ்வாமியின் சம்பந்தத்தை உண்டாக்குகிறார். மூத்த குமாரரான பிள்ளையாருக்கோ ஏற்கனேவே அந்த சம்பவத்தில் சம்பந்தம் இருக்கிறது. அந்த இரண்டு பேருக்கும் முன்னதாக, ஒரு சொடக்குப் போடுகிற நாழிகைக்குள் அவர் ஒளவைப் பாட்டியைக் கைலாசத்தில் சேர்த்துவிட்டார். பெரிய அநுக்கிரகத்தை அநாயசமாகச் செய்கிற ஸ்வாமி விக்நேசுவரர்.

    http://www.kamakoti.org/tamil/part1kural1.htm

    © Copyright Shri Kanchi Kamakoti Peetham

  • ரா.கணபதியின் புத்தகங்கள் Online

    'Kanchi Periyavar' Rare Photo jpg.
    Kanchi Periyavar

     

    தெய்வத்தின் குரல் மூலம் காஞ்சி பெரியவரின் பெருமைகளை விளக்கிய ரா .கணபதியின் நூல்கள் இப்போது ஆன்லைனில் .

    காஞ்சி கோடி ராம கோடி ,கருணைக்கடலின் சில அலைகள் .ஸ்ரீ மாதா,கருணைக்காஞ்சி கனகதாரை ஆகியவை ஆன்லைனில் .

  • Kanchi Maha Periyavar a Rare Video

     

    A rare video of Kanchi Periyavar,Sri Chandrasekarendra Saraswati from http://www.periva.org/, a site dedicated to him where one can view rare videos and listen ti his Upanyaasams.

     

    “During the childhood of the Acharya, his father consulted an astrologer who, upon studying the boy’s horoscope, is said to have been so stunned that he prostrated himself before the boy exclaiming that “One day the whole world will fall at his feet”.In 1906, the 66th Acharya of Sri Kanchi Kamakoti Peetham performed the annual Chaturmasyam (a forty-day annual ritual performed by Hindu ascetics while remaining in one place), in a village near Tindivanam in Tamil Nadu. This was Swaminathan’s first exposure to the Math and its Acharya. Later, Swaminathan accompanied his father whenever he visited the Math where the Acharya was deeply impressed by the young boy.

    In the first week of February 1907, the Kanchi Kamakoti Math had informed Subramanya Sastrigal that Swaminathan’s first cousin (son of his mother’s sister) was to be installed as the 67th Peetathipathi. The presiding Acharya was then suffering from smallpox and had the premonition that he might not live long. He had, therefore, administered upadesa to his disciple Lakshminathan before he died. Sastrigal being away in Trichinopoly on duty arranged for the departure of Swaminathan with his mother to Kanchipuram. The boy and his mother started for Kalavai (where Lakshminathan was camping) to console his aunt who, while also being a widow, had just given up her only son to be an ascetic. They traveled by train to Kanchipuram and halted at the Sankara Math. By then, Lakshminathan had fallen ill:

    I had a bath at the Kumara Koshta Tirtha. A carriage of the Math had come there from Kalavai with the people to buy articles for the Maha Puja on the tenth day of the passing of the previous 66th Acharya. One of them, a hereditary maistry (mason) of the Math, asked me to accompany him. A separate cart was engaged for the rest of the family to follow me. During the journey the maistry hinted to me that I might not return home and that the rest of my life might be spent in the Math itself. At first I thought that my elder cousin having become the Head of the Math, it was his wish that I should live with him. But the maistry gradually clarified matters as the cart rolled on. The acharya had fever which developed into delirium and that was why I was being separated from the family to be taken to Kalavai… I was stunned by this unexpected turn of events. I lay in a kneeling posture in the cart, shocked as I was, repeating “Rama… Rama,” the only prayer I knew. My mother and other children came some time later only to find that instead of her mission of consoling her sister, she herself was placed in the state of having to be consoled
    —T.M.P. Mahadevan, The Sage of Kanchi
    Related articles

     

  • Kanchi Periyavar and Ramana Maharishi,Video

    There have been a lot of Sages, we hear, in the Puranic Age.

    The Compassion,Discipline,Self-Denial and Simple Living of these Sages are so unbelievable that one tends to dismiss them as a figment of imagination.

    But, as if to prove ourselves totally wrong ,there comes a time when Sages of such Nature appear.

    Along with Sri Ramana Maharishi.His Holiness Sri Chandra Sekarendra Saraswati of Kanchi Mutt is one who can give us a glimpse into the world of Sages and their Compassion.

    Like Ramana, Periyavar/Periyava(Elder/Great Man), as Sri Chandra Sekara Saraswati is fondly called, was not a Man of Miracles.

    He exuded Divinity ,Peace,Calmness and Bliss.

    He always had time for the poor and the distressed.

    For him,a piece of Gold or a piece of tin were the same, as Lord Krishna  proclaims as the characteristic of a Stiththa Pragna( Man who is anchored in Reality).

    He was learned beyond words.

    Astronomy,Astrology,The Vedas,Modern Science, Archaeology,History,Sociology,History of The World,Numismatics,The Bible, The Koran,Zend-Avesta,- you name it, he can put any scholar to shame.

    Yet he will seek clarification from people as if he knows nothing.

    I am reminded of Sri.Ramana Maharishi of Tirivannamalai.

    This slideshow requires JavaScript.

    Sir Arthur Osbourne, the Maharishi‘s biographer recalls an incident.

    Osbouune asked Ramana,  whether what He teaches is The Advaita of Sri Sankaracharya.

    Bhagwan replied ‘I am expressing what I have felt. Learned people like you tell me that it is like what Sankara said.I do not know’!

    The same humility was evident with the Periyavar.

    Osbourne records an instance concerning The Periyavar.

    Arthur Osbourne came to India in search of Sages/Realized Souls, seeking knowledge.

    He toured the length and breadth of India and could find none.

    Some one  informed hm of Ramana Maharishi.

    Osbourne went to Sri Ramanasramam,Tiruvannamalai.

    Bhgagwan Ramana Maharishi never tried to convert people into his line of thinking.

    ( His normal refrain was ‘ if you are hungry,you have to eat; I can not eat for you;I can not do any thing,If you want to realize God, you have to attempt)

    Osboune sat  among the group of people in front of Sri Ramana.

    Ramana did not even look at him.much less to talk to him.

    Osbourne was disillusioned.

    He thought of Ramana Maharishi as a Charlatan and he left.

    While leaving Tiruvannamali he chanced upon travelling with the Periyavar.

    While travelling, Periyavar casually observed ‘ you have come to India in search of a Guru.

    You are not satisfied.You have seen Ramana. You think he is a charlatan.Ramana is your Guru, you will return to England and come back to Ramana’

    Osbourne came back and became an ardent Disciple of Ramana Maharishi and published Ramana’s Biography and edited ‘The Mountain Path‘ till his death’

    Periyavar was one whose intuition and compassion knows no bound.( I am using the present tense as he showering his Blessings even now, though he left his physical frame)

    I shall be posting a few instances.

    Now I am posting a Video about the Kanchi Periyavar by Suki.Sivam , well-known Speaker.

    Jagadguru Chandrasekharendra Saraswati Swamigal (Tamil: சந்திரசேகரேந்திர சரஸ்வதி சுவாமிகள்) (May 20, 1894 – January 8, 1994) or theSage of Kanchi was the 68th Jagadguru in the Kanchi Kamakoti Peetam. He is usually referred to as Paramacharya or Mahaswami or Maha Periyavaal.

    Maha Periyavaal was born on 20 May 1894, under Anuradha star according to the Hindu calendar, into a Kannadiga Smartha Hoysala Karnataka Brahmin family in Viluppuram, South Arcot District, Tamil Nadu as Swaminatha. He was the second son of Subramanya Sastri, a District Education Officer. The child was named Swaminatha, after the family deity, Lord Swaminatha of Swamimalai, near Kumbakonam. Swaminatha began his early education at the Arcot American Mission High School at Tindivanam, where his father was working. He was an exceptional student and excelled in several subjects.[citation needed] In 1905, his parents performed his Upanayanam, a Vedic ceremony which qualifies a Brahmin boy to begin his Vedic studies under an accomplished teacher.[citation needed]

    Incidents leading to Sainthood

    During the childhood of the Acharya, his father consulted an astrologer who, upon studying the boy’s horoscope, is said to have been so stunned that he prostrated himself before the boy exclaiming that “One day the whole world will fall at his feet”.In 1906, the 66th Acharya of Sri Kanchi Kamakoti Peethamperformed the annual Chaturmasyam (a forty-day annual ritual performed by Hindu ascetics while remaining in one place), in a village near Tindivanam in Tamil Nadu. This was Swaminathan’s first exposure to the Math and its Acharya. Later, Swaminathan accompanied his father whenever he visited the Math where the Acharya was deeply impressed by the young boy.

    http://en.wikipedia.org/wiki/Chandrashekarendra_Saraswati

    Related;

    Good site on Periyava.

    http://mahaperiyavaa.wordpress.com/2009/04/20/periyavas-upanyasams/

  • Kanchi Periyavar and Dr.Subramanian Swamy.

    Kanchi Periyavar.

    I have bowed before only one sanyasi in my life, and that is Sri
    Chandrasekhar Saraswathi, known to the world as the Parmacharya. It is
    not that I am arrogant or that I have no respect for sanyasis and
    sadhus. In fact I respect many sadhus in this country for their
    learning and social services. But my upbringing, first in an English
    convent school, and then ten years in USA had created a distance
    between me and traditional Hindu culture of bowing and prostrating
    before any elder, or anyone in saffron clothes. Therefore, I was the
    “modern” Indian, believer in science, and with little concern for
    spiritual diversions.

    In fact till the age of 30, I had not even heard of a god like human
    being called Sri Chandrasekhar Saraswathi. It was a chance meeting
    with an Indian student at Harvard in his room in the university
    hostel, that I saw a picture of Parmacharya on top of this student’s
    TV set. I asked him: “Who is he? And why are you keeping his picture?”
    The student just avoided the question. I also forgot about it, except
    that Parmacharya shining smiling face in that photograph got etched in
    my memory. Six years later, as my Pan American Airways plane was about
    to land at Delhi airport during the Emergency, I saw that smiling
    Parmacharya’s face reappear before me for a brief second for no reason
    at that time. I was coming to Delhi surreptitiously to make my now
    famous appearance in Parliament and subsequent disappearance, while a
    MISA warrant was pending for my arrest in the Emergency. At that
    moment, as the plane landed, I resolved that whenever the Emergency
    gets over, I shall search for Parmacharya and meet him.

    In 1977, after the Emergency was over, and the Janata Party in Power I
    went to Kanchipuram to see the Parmacharya. It was in sheer curiosity
    that I went. Some friends arranged for me to come before him. It was a
    hot June evening, and Parmacharya was sitting in a cottage, a few
    kilometers outside Kanchipuram. As soon as he saw me, he abruptly got
    up, and turned his back on me, and went inside the cottage. My friends
    who took me there were greatly embarrassed, and I was puzzled. Since
    no body including the other sadhus at that ashram had any idea what
    went wrong, I told my friends that we should leave, since Parmacharya
    was not interested in giving me “darshan”.

    From the cottage, we walked a few hundred yards to where my car, by
    which I had come to the ashram, had been parked. Just as I was getting
    into the car, a priest came running to me. He said “Parmacharya wants
    to see you, so please come back”. Again puzzled, I walked back to the
    cottage.

    Back at the cottage, a smiling Parmacharya was waiting for me. He
    first asked me in Tamil: “Do you understand Tamil?” I nodded. In those
    days, I hardly knew much Tamil, but I hoped the Parmacharya would
    speak in the simplest Tamil to make it easy to understand.

    He then asked me another question: “Who gave you permission to leave
    my cottage?” The Tamil word he used for “permission” was of Sanskrit
    origin, which I immediately understood. So in my broken Tamil with a
    mixture of English words, I replied: “Since you turned your back on me
    and went inside the cottage, I thought you did not want to see me.”
    This reply greatly irritated the priest standing in attendance on the
    Parmacharya.

    He said “You cannot talk like this to the Parmacharya”. But
    Parmacharya asked him to be silent, and then said that when he saw me,
    he was reminded of a press cutting he had been keeping in store inside
    the cottage and he had gone inside to fetch it.

    http://janataparty.org/articledetail.asp?rowid=18